Fortezza di Montecristo, Fort przybrzeżny na Monte della Fortezza w Portoferraio, Włochy

Fortezza di Montecristo to zrujnowana nadmorska forteca na szczycie Monte della Fortezza, najwyższym punkcie wyspy Montecristo (645 m), w gminie Portoferraio. Jej mury wspierają się nieregularnie na granodiorycie, dopasowując się do rzeźby szczytu, a zachowane resztki pozwalają domyślać się rozmiarów zespołu obronnego. Niegdyś błędnie uważano ją za rzymską świątynię poświęconą Jowiszowi.

Pierwszą budowlę wzniesiono prawdopodobnie w pierwszej połowie XIII wieku pod Republiką Pizy. Jacopo III Appiano kazał ją odbudować w latach 60. XV wieku, by stawić czoła napadom piratów, wybierając najwyższy punkt wyspy do obserwacji i obrony. Później wyspa została prawie opuszczona, a forteca popadła w ruinę.

Pozostałości fortecy odzwierciedlają architekturę wojskową średniowiecznej Toskanii, łącząc możliwości obronne i strategiczne punkty obserwacyjne.

Montecristo to ściśle chroniony rezerwat przyrody, dostępny wyłącznie podczas autoryzowanych wycieczek z przewodnikiem, więc wejście do ruin fortecy zależy od takich pozwoleń. Podejście na szczyt na wysokości 645 m jest strome i odsłonięte, bez udogodnień ani schronienia na trasie.

Zanim archeologia rozpoznała w niej średniowieczną fortyfikację, ruiny długo uważano za rzymską świątynię Jowisza. Mury spoczywają na granodiorycie, skale tworzącej szczyt Monte della Fortezza na wysokości 645 m, najwyższym punkcie wyspy.