Santa Maria alla Sambuca, Ruiny pustelni i kościoła z XIII wieku w Collesalvetti, Włochy

Santa Maria alla Sambuca to pustelnia z XIII wieku położona na wysokości 175 metrów w dolinie utworzonej przez potok Ugione, otoczonej górami i lasami. Kościół zachowuje oryginalne techniki budowy z kamienia z pojedynczą nawą i półkolistą apsydą oraz zawiera fragmenty fresków z XIV wieku.

Pustelnia jest udokumentowana od 1237 roku, gdy Rainerio del fu Belluccio zapisał połowę swoich ziem romitorio Santa Maria di Parrana, jak nazywano Sambucę przed 1317 rokiem. W 1267 roku podlegała klasztorowi wallombrozjanów San Paolo in Ripa d'Arno. W 1375 roku mieszkali tu zwolennicy błogosławionego Giovanniego Colombiniego, założyciela Gesuati, a nie jezuici.

Nazwa Sambuca pochodzi od „buca santa”, świętego zagłębienia, od położenia w dolinie i mieszkających tam eremitów. Legendy przekazane w hagiografiach opowiadają o szatanie ukazującym się braciom w dolinie Ugione; roczniki Livorno Giuseppe Vivolego, wydrukowane w 1842 r., mówią o demonie pod postacią „Romitone”, który ukazał się benedyktynowi Bianco da l'Ancolina.

Miejsce znajduje się w zalesionej okolicy dostępnej pieszo, a solidne obuwie jest zalecane ze względu na nierówny teren i roślinność. Tylko część kościoła częściowo odnowiona jest łatwo dostępna, podczas gdy inne ruiny wymagają ostrożnej nawigacji przez otaczający krajobraz.

Nazwa Sambuca pochodzi od położenia eremu w dolince wyżłobionej przez potok Ugione oraz od obecności zakonników: „buca santa”, święta jama. Toponim pojawia się po raz pierwszy w dokumencie z 1317 roku, gdy hrabia Castagneto Duccio del fu Gualando posiadał czwartą część tego miejsca.