Cathedral of Voghera, Katedra renesansowa w Vogherze, Włochy

Katedra w Voghera to budynek religijny w stylu renesansu charakteryzujący się zbilansowanymi proporcjami, klasycznymi elementami i kolumnami rozłożonymi na jego szeroką fasadę. Struktura pełni funkcję głównego kościoła Diecezji Katolickiej Rzymu w Tortonie.

Odbudowana od 1605 roku według projektu Antonia Marii Corbetty, wzorowanego na planie Bramantego katedry w Pawii. Z braku funduszy fasada pozostawała niedokończona, aż Carlo Maciachini dodał ostatnie przęsło i ukończył ją w latach 1874–1881, sytuując po bokach głównego wejścia kaplice Maria Bambina i baptysterium.

Katedra przechowuje relikwiarz z fragmentem Świętego Ciernia, który według tradycji przybył z krzyżowcami z Ziemi Świętej i jest przechowywany w Vogherze od około 700 lat. Podczas święta św. Bova biskup pokazywał go ludowi, a tysiące osób klękało po błogosławieństwo. Zachowały się średniowieczne antyfonarze podarowane przez Viscontich, ale wiele inicjałów skradziono podczas II wojny światowej.

Do katedry wchodzi się od via Cavour, nie od placu. Długo niewykończona fasada opóźniała główne wejście; prace Maciachiniego (1874-1881) dodały ostatnie przęsło i dwie kaplice boczne po bokach portalu: po prawej Maria Bambina i Niepokalana, po lewej baptysterium. Ośmioboczny tiburio to najbardziej rozpoznawalny element sylwetki Voghery.

Katedra przechowuje średniowieczne antyfonarze, których iluminowane inicjały przypisuje się Mistrzowi Vitae Imperatorum, działającemu w latach trzydziestych XV wieku, a podarowała je rodzina Viscontich z Mediolanu. Wiele inicjałów skradziono podczas II wojny światowej, prawdopodobnie przez niemieckiego oficera zwabionego złotymi tłami.