Cathedral, Katedra w Palmanowej, Włochy

Katedra w Palmanowej, poświęcona Najświętszemu Odkupicielowi, świętemu Markowi i świętej Justynie, ma fasadę z białego kamienia z Orsery i szarego kamienia z Aurisiny, podzieloną na dwa porządki po cztery półkolumny. W frontonie znajduje się brązowy lew św. Marka z 1894 roku, który zastąpił pierwotny, usunięty przez Francuzów. Na fasadzie stoją posągi Odkupiciela (1683), św. Marka i św. Justyny (1693).

Kamień węgielny położono w 1603 roku, ale prace utknęły z powodu braku funduszy, napięć między Wenecją a Państwem Kościelnym i roszczeń jurysdykcyjnych patriarchatu Akwilei. Po zmodyfikowaniu projektu nowy kamień węgielny położono w 1615 roku, a dach z drewnianymi wiązarami ze Slawonii ukończono w 1636 roku, w którym nastąpiła konsekracja. Najnowsze badania przypisują projekt urzędowi fortyfikacji Wenecji, a nie Vincenzo Scamozziemu.

Kościół jest poświęcony Najświętszemu Odkupicielowi oraz świętym Markowi i Justynie, patronom Palmanovy, których posągi umieszczono na fasadzie w 1683 i 1693 roku. Brązowy lew św. Marka w frontonie, wykonany w 1894 roku, zastąpił oryginał zabrany przez Francuzów.

Katedra stoi przy piazza Grande, w centrum ufortyfikowanego miasta. Niska i przysadzista dzwonnica znajduje się po lewej stronie fasady. We wnętrzu, zaraz za portalem po lewej, stoi wielki drewniany relikwiarz Silvia Picciniego (1895), a za nim chrzcielnica z kamienia z Aurisiny z 1614 roku.

Dzwonnica została celowo zbudowana niska i przysadzista, aby nie była widoczna z zewnątrz twierdzy i nie dawała punktów orientacyjnych ewentualnym siłom oblegającym. Lew św. Marka w tympanonie to brązowa kopia z 1894 roku, która zastąpiła oryginał usunięty przez Francuzów.