Church of Saints Nazarius and Celsus, Kościół neoklasycystyczny w Brescii, Włochy

Kościół Świętych Nazariusza i Celzusa stoi przy Corso Giacomo Matteotti, na rogu via Fratelli Bronzetti. Odbudowany w latach 1746–1781 według projektu opata Zinellego, należy do największych kościołów Brescii; ma neoklasycystyczną fasadę zwieńczoną posągami i szeroką jedną nawę. Przy wejściu znajduje się popiersie biskupa Alessandra Fe, jednego z fundatorów odbudowy.

Kościół pod wezwaniem Nazariusza i Celsusa istniał już w 1222 roku, na obszarze wkrótce objętym rozszerzonymi murami miejskimi. Berardo Maggi ufundował obecną świątynię na początku XIV wieku i osadził w niej kolegium pięciu kapłanów; późnogotycka przebudowa trwała od 1455 do 1485 roku pod kierunkiem Giovanniego Ducco. Antonio Marchetti całkowicie ją odbudował w drugiej połowie XVIII wieku, a w 1797 roku kolegium kanoników zostało zniesione.

Nazwa pochodzi od wczesnochrześcijańskich męczenników Nazariusza i Celsusa, czczonych tu co najmniej od 1239 r., gdy Alberico da Gambara nazwał ulicę „strada antiqua S.ti Nazarii”. Kapituła zamówiła u Tycjana Poliptyk Averoldich w 1522 r. oraz dzieła Moretta, Romanina i Floriana Ferramoli, który w 1516 r. namalował portrety kanoników w sali kapitulnej.

Kościół stoi przy corso Giacomo Matteotti, na rogu via Fratelli Bronzetti, kilka minut pieszo od historycznego centrum Brescii. Wejście znajduje się od strony corso; poliptyk Averoldich umieszczono w strefie prezbiterium, a obrazy ołtarzowe Moretta i Gambary zdobią kaplice nawy. Podczas mszy dostęp może być ograniczony.

Wejście zdobi popiersie Alessandra Fe, biskupa Modone, jednego z fundatorów osiemnastowiecznej odbudowy. Organy ukończył Luigi Amati w 1803 roku, po tym jak w 1797 roku zniesiono kolegium kanoników, a kościół stał się parafialny.