Nuraghe Santa Sabina, Stanowisko archeologiczne z epoki brązu w Silanus, Włochy.

Nuraghe Santa Sabina to centralna wieża kompleksu nuragijskiego obok bizantyjskiego kościoła Santa Sarbana w Silanus. Podstawa ma 12,60 m średnicy, a wieża zachowała się do 8,60 m wysokości, choć górne partie są zburzone. Wejście od południa prowadzi do korytarza z prostokątną niszą po prawej i wciąż przechodnimi schodami po lewej; korytarz wiedzie do okrągłej komory o średnicy 4,15 m, z trzema niszami w układzie krzyża i ostrołukowym sklepieniem o wysokości 8,35 m.

Nurag datuje się na okres od drugiej połowy XIV do X wieku p.n.e., czyli między późną epoką brązu a początkami epoki brązu końcowego. Stanowił centrum dużego zespołu monumentalnego, do którego należały też duża wioska, dwa grobowce gigantów i święta studnia Cherchizzu.

Nazwa miejsca pochodzi od sąsiedniego bizantyjskiego kościoła Santa Sabina, stojącego obok nuraghe. Kompleks obejmuje też świętą studnię Cherchizzu, miejsce kultu nuragijskiego, oraz dwa groby olbrzymów, megalityczne grobowce zbiorowe. Ślady wioski, która otaczała wieżę, są dziś w terenie trudne do odnalezienia.

Miejsce jest otwarte przez cały rok i możesz badać ruiny z różnych kątów. Załóż solidne buty, ponieważ teren jest nierówny i części zarastają roślinnością.

Średniowieczny kościół został zbudowany w tym miejscu, a jego budowniczowie ponownie wykorzystali kamienie ze starożytnego nuraghe. To ponowne użycie materiału tworzy widoczny związek między dwiema różnymi okresami historii Sardynii.