San Salvatore in Primicerio, Kościół katolicki w centrum Rzymu, Włochy.

San Salvatore in Primicerio był kościołem katolickim w Rzymie, w rione Ponte, na rogu dzisiejszej Via dei Tre Archi i Vicolo di San Trifone, w pobliżu Piazza Fiammetta. Miał jedną nawę, ołtarz główny i dwa ołtarze boczne. Został rozebrany w 1934 roku pod budowę kompleksu mieszkalnego; jego portal z inskrypcją EC(CLESI)A PAR(ROCHIALIS) S(ANCTISSIMI) SALVATORIS PRIMICERII zachował się przy Vicolo di San Trifone 1.

San Salvatore in Primicerio została konsekrowana w 1113 roku przez Leona Marsicanusa, biskupa Ostii, za pontyfikatu Paschalisa II. W XV wieku opat San Paolo fuori le Mura przyznał jej dochody kościoła Santo Stefano di Sutri, ponieważ własne nie wystarczały na utrzymanie prezbiterów. W 1604 roku przekazana bractwu Świętych Tryfona i Kamila, odrestaurowana w 1676 roku, została rozebrana w 1934 roku pod budowę kompleksu mieszkalnego.

Nazwa Primicerio pochodziła od wysokiego urzędu Kościoła rzymskiego, od którego kościół zależał, a insygnia primiceriusza zdobiły jego fasadę. Ludowe nazwy to San Salvatorello, od niewielkich rozmiarów, oraz San Salvatore alla Volpe, od pobliskiej uliczki. Od 1604 roku zwano go też San Trifone, od bractwa, które się tu przeniosło.

Kościół rozebrano w 1934 roku; jego portal zachował się przy Vicolo di San Trifone 1, na rogu Via dei Tre Archi w pobliżu Piazza Fiammetta. Nad wejściem widnieje inskrypcja nazywająca kościół parafialny Najświętszego Zbawiciela Primiceriusza. Fresk i płyty nagrobne z kościoła przechowywane są w Pio Sodalizio dei Piceni przy San Salvatore in Lauro.

Portal kościoła zachował się przy Vicolo di San Trifone 1, z inskrypcją EC(CLESI)A PAR(ROCHIALIS) S(ANCTISSIMI) SALVATORIS PRIMICERII. Fresk błogosławiącego Zbawiciela, przypisywany Melozzo da Forlì, oraz kilka nagrobków ze zburzonego kościoła przechowuje Pio Sodalizio dei Piceni przy pobliskim San Salvatore in Lauro.