San Remigio, Florence, Kościół romański we Florencji, Włochy

San Remigio to kościół we Florencji, którego trójnawowe wnętrze dzielą ośmiokątne filary z rzeźbionymi kapitelami, przykryte sklepieniami krzyżowymi z freskami świętych z XIV wieku. Fasada z pietra forte ma podwieszone łuki wzdłuż linii dachu i portal zwieńczony lunetą z ostrym łukiem. Nawa główna jest nieco wyższa od bocznych, z których każda kończy się kwadratową kaplicą.

Już w IX wieku poza dawnymi murami działał szpital poświęcony św. Remigiuszowi, biskupowi Reims, goszczący francuskich pielgrzymów idących do Rzymu. Pierwszy kościół jest poświadczony w 1040 roku; obecna gotycka budowla pochodzi z przebudowy z 1350 roku, finansowanej przez rody Alberti, Pepi, Bagnesi i Alighieri, których herby wyryto na ośmiobocznych filarach. W XVII wieku dodano barokowe ołtarze, a w 1818 roku ołtarz główny.

Kościół słynie z odprawiania pogrzebów osób, które utonęły w Arno. Niccolò Tommaseo, zmarły w 1874 roku, otrzymał tu obrzęd pogrzebowy; starszy Gino Capponi wygłosił mowę pogrzebową, swoje ostatnie publiczne wystąpienie przed śmiercią w 1876 roku.

Kościół znajduje się na Piazza San Remigio w centrum miasta i jest łatwo dostępny pieszo. W pobliżu znajduje się wiele restauracji i miejsc noclegowych, co czyni wizytę i eksplorację okolicy wygodną.

W komorze dzwonowej znajdują się późnogotyckie synopie zaginionych fresków, Sceny myśliwskie i Pustelnicy na pustyni, odkryte na nowo dopiero w 1954 roku. Przechowywany jest tam też kamień z katedry w Reims, który spadł podczas bombardowania w czasie I wojny światowej i został podarowany kościołowi w 1954 roku z okazji partnerstwa z francuskim miastem.