Villetta Cemetery, Cmentarz neoklasyczny w Parmie, Włochy.

Cmentarz Villetta to otoczony murem zespół w Parmie, którego plan tworzy oktagon 156 ceglanych arkad z kryptami pod spodem, z których każdą kupił i wybudował zakon, instytucja lub rodzina szlachecka. Wewnątrz dwie przecinające się aleje dzielą centralne pole na cztery sektory dla zwykłych obywateli. Dwie neoklasycystyczne galerie na planie krzyża łacińskiego, południowa (1884) i północna (1905), otwierają się na boki oktagonu.

Rada Parmy planowała cmentarz od 1764 r.; po edykcie Napoleona z Saint-Cloud z 1804 r., zakazującym pochówków w obrębie murów, księżna Maria Ludwika zleciła architektowi Giuseppe Cocconcelliemu budowę cmentarza w posiadłości San Pellegrino, gdzie stało jezuickie casino zwane „la Villetta”. Prace zaczęto w 1819 r.; poetę Angelo Mazzę pochowano przed ich rozpoczęciem. 156 arkad ośmiobocznego portyku ukończono dopiero w 1876 r.

Nazwa pochodzi od Casino Rosso, letniej willi Collegio dei Nobili zwanej „la Villetta”, wzniesionej przez jezuitów w 1675 roku. Pierwszym grobem rodzinnym w czterech sektorach był w 1889 roku grobowiec skrzypka Paganiniego, zaprojektowany w stylu neoklasycznym przez Marco Sante Bergamasciego; później rodziny mieszczańskie zamawiały u parmeńskich architektów nagrobki w stylu liberty, déco i neomediewalnym.

Cmentarz położony jest w Parmie i jest dostępny pieszo z różnych punktów miasta; personel jest dostępny w biurze administracyjnym w celu udzielenia informacji. Włóż wygodne buty, ponieważ teren jest rozległy i wymaga chodzenia po wielu sekcjach.

Pierwsza kaplica rodzinna w oktagonie powstała w 1889 roku dla skrzypka Niccolò Paganiniego, według neoklasycystycznego projektu inżyniera Marco Sante Bergamaschiego. Wyznaczyła wzór dla późniejszych grobów rodzinnych, wznoszonych przez rodziny mieszczańskie i powierzanych najznakomitszym architektom Parmy, w stylach Liberty, déco, neomediewalnym i eklektycznym.