Monumental cemetery of Legnano, Cmentarz dziedzictwa narodowego w Legnano, Włochy

Cmentarz monumentalny w Legnano zaprojektował inżynier Renato Cuttica; otwarto go w 1898 roku przy corso Magenta na powierzchni 18 942 m², powiększonej w 1907 roku do 50 000 m². Kaplice zamożniejszych rodzin stoją wzdłuż murów otaczających, w środku wznosi się kaplica z szarego piaskowca, a na końcu głównej alei pochowano poległych w wojnach.

Budowę cmentarza monumentalnego zatwierdzono dekretem prowincjonalnym w styczniu 1896 roku; prace rozpoczęły się 29 marca 1897 roku i zakończyły we wrześniu 1898 roku. Cmentarz poświęcono w niedzielę 24 lipca 1898 roku; początkowo zajmował 18 942 m², a pochówki rozpoczęto 17 września 1898 roku, tego samego dnia, w którym zamknięto stary cmentarz po dokładnie dziewięćdziesięciu latach. Zaprojektowany przez inżyniera Renato Cutticę, został powiększony w 1907 roku do 50 000 m².

Malowane edykuły ze starego cmentarza przeniesiono: trzy są dziś wystawione w muzeum miejskim i przedstawiają malarzy Antonio Maria Turriego, Beniamina Turriego i Mosè Turriego. Kaplice najzamożniejszych rodzin Legnano stoją wzdłuż muru otaczającego cmentarz, a na końcu głównej alei spoczywają polegli w wojnach.

Cmentarz ciągnie się wzdłuż Corso Magenta na południowych obrzeżach Legnano. Główna aleja prowadzi od wejścia do centralnej kaplicy z szarego piaskowca; przy murach stoją kaplice rodzinne, a na końcu pochowani są polegli w wojnach. W 1907 r. powiększono go do 50 000 m², dodając nowe kolumbaria i pola grzebalne.

Trzy malowane edykuły ze starego cmentarza, z twarzami malarzy Antonio Maria Turriego, Beniamina Turriego i Mosè Turriego, zostały przeniesione i są dziś eksponowane w Museo civico miasta. Cmentarz monumentalny ma też pośrodku kaplicę z piaskowca dla wiernych, a na końcu głównej alei pochowani są polegli w wojnach.