Santa Maria in Celsano, Neogotycki kościół w Rzymie, Włochy.

Santa Maria in Celsano to kościół wbudowany w gospodarstwo rzymskiej kampanii, niemal ukryty przez otaczające budynki i dostępny po schodach. Wznosi się na pozostałościach rzymskiej cysterny. Fasada ma portal w ostrym łuku zwieńczony rozetą z dekoracją gipsową; wewnątrz trzy nawy oddzielają łuki na niskich granitowych kolumnach pod drewnianym stropem, oświetlone sześcioma oknami, między którymi znajdują się freski z XV wieku.

Kościół w osadzie Santa Maria di Galeria jest po raz pierwszy poświadczony w XI wieku, gdy papież przydzielił kościół i okoliczne ziemie rzymskiemu klasztorowi San Saba. W 1433 roku przeszedł pod kontrolę Orsinich, którzy na początku XVI wieku go odrestaurowali. Następnie administrowały nim klasztor San Paolo eremita, Kolegium Germańsko-Węgierskie i jezuici, którzy w 1816 roku uczynili go siedzibą parafii. Dziś jest rektoratem parafii Sant'Andrea Apostolo w Osteria Nuova w diecezji Porto-Santa Rufina.

Nazwa pochodzi z ludowej legendy: przechowywana wewnątrz cudowna ikona Madonny miała zostać znaleziona na morwie (gelso), skąd celso, a potem Celsano. Dwa freski w kościele opowiadają o znalezieniu i przeniesieniu ikony na to miejsce; drugi przypisuje się szkole Antoniazza Romano.

Do kościoła prowadzą schody; jest on wbudowany w gospodarstwo wiejskie na rzymskiej kampanii i niemal ukryty przez otaczające budynki. Dziś jest to kościół rektorski parafii Sant'Andrea Apostolo w Osteria Nuova, więc przed wyjazdem warto na miejscu zapytać o godziny otwarcia.

Kościół przechowuje dwie kamienne płyty ze starego kościoła parafialnego Sant'Andrea di Galeria, dziś będącego ruiną wśród pozostałości opuszczonego miasta Galeria. Ołtarz główny kryje ikonę z XII–XIII wieku z Madonną z Dzieciątkiem i świętymi, obraz będący źródłem legendy o morwie.