Santa Margherita, Dawny kościół w Dorsoduro, Wenecja, Włochy

Santa Margherita to zdekon­se­krowany kościół w Dorsoduro, położony po północnej stronie Campo Santa Margherita, z prostą fasadą szczytową zwróconą ku wąskiej Calle de la Chiesa. Jednonawowe wnętrze skrócono na początku XX wieku, by zrobić miejsce na foyer kina i trzy kondygnacje lóż, a prezbiterium zamieniono w scenę. Przylegająca dzwonnica jest obcięta: jej górną część rozebrano w 1808 roku, pozostawiając portal wejściowy i dwa otwory strzelnicze.

Tradycja głosi, że kościół ufundował Geniano Busignaco za doży Pietro Tradonico i że został konsekrowany w 853 roku przez biskupa Mauro z Castello. Był pieve, a później kościołem kolegiackim. Parafię zniesiono w 1810 roku w napoleońskim Królestwie Włoch; budynek służył następnie jako magazyn tytoniu, od 1839 roku skład marmurów, od 1861 roku pracownia rzeźbiarza Luigiego Borro, od 1882 roku świątynia ewangelicka, w 1910 roku Camera del Lavoro, a w latach 1921–1977 kino. Uniwersytet Ca' Foscari kupił go w 1987 roku i otworzył auditorium w 1994 roku.

Kościół nosi imię świętej Małgorzaty z Antiochii, której męczeństwo przedstawia fresk na sklepieniu pędzla Antonia Zanchiego. Od 1994 roku zdesakralizowany budynek mieści Auditorium Santa Margherita uniwersytetu Ca' Foscari; pierwszym wykonanym tam utworem była La serva padrona Pergolesiego w reżyserii Marco Bellussiego.

Budynek znajduje się centralnie na Campo Santa Margherita i jest łatwo dostępny pieszo, podążając głównymi trasami przez Dorsoduro. Wnętrze jest jasne i przestronne, z czystymi liniami widoku, które ułatwiają orientację.

Duży obraz Antonio Zanchi'ego wisi od sufitu, przedstawiając męczeństwo św. Małgorzaty, co zachowuje religijną historię miejsca. To dzieło sztuki łączy dawną funkcję świętą ze współczesnym życiem akademickim, które toczy się pod nim.