Castello di Tour de Ville, Średniowieczny zamek w Gressan, Włochy.

Castello di Tour de Ville to zamek z kwadratową wieżą wznoszącą się z skalnego terenu i charakterystycznymi długimi kamieniami narożnymi u podstawy. Budynek łączy różne okresy budowy i wykazuje zarówno solidne struktury kamienne, jak i subtelne detale architektoniczne.

Rodzina de La Tour de Villa, jedna z dziesięciu rodzin szlacheckich poświadczonych w Dolinie Aosty między rokiem 1000 a 1200, wznieść miała zamek około 1191 roku; w XIII wieku sprawowała urząd vice-domini Aosty. Przeszedł on przez dziedziczenie do Aymonierów, potem do Carrelów, a następnie do parafii Saint-Laurent w Aoście, która przeznaczyła go na swoją kasę ubogich, stąd nazwa wieża Ubogich. Po okresie dewastacji Vincent Carlin kupił go w 1864 roku i w 1885 odstąpił biskupowi Joseph-Auguste'owi Ducowi, który odrestaurował go i uczynił swoją letnią rezydencją; od 1945 należy do rodziny Arruga z Mediolanu.

Nazwa zamku pochodzi od panów de Villa au Gressan, którzy wznieśli go około 1191 roku; długo nazywano go wieżą Ubogich, ponieważ parafia Saint-Laurent w Aoście, późniejsza właścicielka, przeznaczyła go na swoją kasę ubogich. Wnętrze renesansowego korpusu mieszkalnego mieści monumentalny salon przyjęć, kaplicę z freskami przypisywanymi Artarim oraz salę herbów z herbami Sabaudii i rodów szlacheckich Doliny Aosty, widocznymi także na dziedzińcu zamku Issogne.

Zamek wznosi się na granitowej skale wśród sadów jabłoniowych i winnic Gressan i jest widoczny z drogi regionalnej SR 20; dojazd prowadzi drogą do osady o tej samej nazwie. Do 2011 roku był prywatny i niedostępny dla zwiedzających, potem przekształcono go w obiekt noclegowy i miejsce wystaw czasowych. Krótki spacer prowadzi w dół doliny do wieży La Plantaz, a na wschód do kościoła Sainte-Marie-Magdeleine, którego fasadę ozdobiono freskami w 1453 roku.

Charakterystyczną cechą jest wyraźny podział na dwie sekcje budowlane o różnych stylach i okresach. Starsza wieża z solidnymi proporcjami kontrastuje z refinowaną częścią mieszkalną, która wykazuje eleganckie okna bliźniacze i odzwierciedla inną artystyczną subtelność.