S. Lucia della Tinta, Kościół katolicki w rione Campo Marzio, Rzym, Włochy
Santa Lucia della Tinta to niewielki kościół katolicki przy via di Monte Brianzo 61, w rione Campo Marzio, a nie w Banchi Vecchi. Fasada pochodzi z około 1711 roku; w 1728 roku zmieniono wnętrze i ołtarz główny, a w 1911 roku wymieniono posadzkę. Przed ołtarzem głównym zachowały się resztki posadzki kosmateskiej z 1290 roku, odnalezione podczas prac w 1911 roku.
Najstarsza wzmianka o kościele to inskrypcja z 1002 roku, odnaleziona w budynku w XVII wieku i dziś zaginiona. Bulla Mikołaja IV wymienia go przy okazji odbudowy w 1290 roku, która dała kościołowi posadzkę kosmacką; jej resztki odkryto w 1911 roku przed ołtarzem głównym. Compagnia dei Cocchieri odrestaurowała go w 1580 roku; książę Borghese kazał go przebudować w 1664 roku na prośbę proboszcza Francesca Sordiego, a w 1728 roku wymieniono ołtarz główny, o czym przypomina tablica przy wejściu.
Nazwa pochodzi od tintori, farbiarzy pracujących w tej dzielnicy; kościół zwano też Santa Lucia delle Quattro Porte od posterula santa Lucia, małej bramy w starym murze nad Tybrem naprzeciwko. Jest poświęcony Łucji, rzymskiej szlachciance męczonej za Dioklecjana wraz z Geminianem, mężem lub synem, a nie świętej z Syrakuz. List proboszcza Francesca Sordiego z 1659 r. poświadcza, że przechowywano tu ich ciała.
Kościół stoi przy via di Monte Brianzo 61 w Campo Marzio, kilka kroków od Tybru i Ponte Sant'Angelo. Od 1970 opiekuje się nim Fraterna Domus, wspólnota sióstr, której dom gościnny przylega do kościoła, więc wizyta może zbiec się z ich zajęciami. Wnętrze jest niewielkie: ubierz się stosownie i zachowaj ciszę podczas nabożeństwa.
Podczas wymiany posadzki w 1911 roku odkryto resztki posadzki kosmackiej z 1290 roku, z czasów Mikołaja IV; te fragmenty leżą dziś przed ołtarzem głównym. Marmurowa tablica w kościele upamiętnia bullę tego papieża dotyczącą odbudowy z 1290 roku.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 467 współtwórców z całego świata.