San Vitale Church, Kościół katolicki w Neapolu, Włochy.

Kościół San Vitale Martire to katolicka świątynia przy Piazza San Vitale w neapolitańskiej dzielnicy Fuorigrotta, odbudowana w latach 1952–1954 według projektu Ferdinanda Chiaromonte. Na zewnątrz wyróżnia się kopuła wzorowana na kopule katedry Santa Maria del Fiore we Florencji. Wnętrze kryje dwa duże obrazy Paola De Matteisa, Triumf Judyty i Triumf Dawida, pochodzące z wcześniejszego kościoła.

Kościół lub oratorium pod wezwaniem św. Witalisa jest poświadczone w Fuorigrotta od 985 roku; kult przybył wraz z bizantyjskim księstwem zależnym od Rawenny. Kardynał Pascual de Aragón, wicekról Neapolu, został tu wyświęcony na biskupa 28 lutego 1666 roku. Budowlę rozebrano w 1939 roku pod viale Augusto i piazza Italia, a następnie odbudowano w innym miejscu w latach 1952–1954 według projektu Ferdinando Chiaromonte.

Kościół jest poświęcony św. Witalisowi z Bolonii; jego kult dotarł do Neapolu, gdy miasto było bizantyjskim księstwem zależnym od Rawenny. Szesnastowieczny dokument wciąż odnotowuje nazwę miejscową San Vitale w Fuorigrotta. 28 lutego 1666 roku w kościele odbyła się konsekracja biskupia kardynała Pascuala de Aragón, wicekróla Neapolu.

Kościół stoi przy Piazza San Vitale wzdłuż Viale Augusto w Fuorigrotta, na nowym placu, który po wyburzeniu w 1939 roku odzyskał dawną nazwę. Pobliskie Napoli Piazza Leopardi, otwarte w 1927 roku na linii direttissima, nosi imię poety, choć pierwotny plac już nie istnieje. Budynek przekazano parafii 1 lipca 1963 roku, po pracach trwających do lat sześćdziesiątych.

Kopuła kościoła wzorowana jest na kopule katedry Santa Maria del Fiore we Florencji. Wnętrze kryje dwa duże obrazy Paola De Matteisa, Il Trionfo di Giuditta i Il Trionfo di Davide, pochodzące z wcześniejszej świątyni. Zainstalowane w 1968 r. organy braci Ruffatti z Padwy powiększono w 1996 r.