San Francesco Church, Kościół gotycki w Lodi, Włochy

Kościół San Francesco to gotycki budynek w Lodi o nawiązanych łukach, żebrowych sklepieniach i szczegółowych fasadach wykonanych z lokalnej cegły i marmuru. Wnętrze jest zorganizowane z kolumnami wspierającymi sufit i tworzącymi odrębne przestrzenie prowadzące do głównego ołtarza.

Kościół wzniesiono między 1280 a początkiem XIV wieku w miejscu mniejszego kościoła Braci Mniejszych pod wezwaniem św. Mikołaja. Biskup Lodi Bongiovanni Fissiraga zainicjował budowę, wspieraną darowiznami szlachcica Antonia Fissiraga. W 1527 roku świątynia przeszła do reformowanych franciszkanów św. Bernardyna, a w 1840 do barnabitów, którzy do 1842 roku odrestaurowali zespół.

Kościół kryje groby pisarki Ady Negri, librecisty Francesca De Lemene i przyrodnika Agostina Bassiego, pioniera nowoczesnej bakteriologii. W niszy przy kaplicy Ukrzyżowania złożono głowę błogosławionego Michele Carcano. Trzecia kaplica prawej nawy, poświęcona św. Bernardynowi, została wykuta w 1477 roku z wcześniejszej wieży obronnej.

Kościół nadal podlega parafii katedry w Lodi, która zawsze pozostawała jego właścicielem, i jest wpisany wśród włoskich pomników narodowych. Wchodzi się przez niedokończoną ceglaną fasadę z dwudzielnymi oknami otwartymi na niebo; wnętrze ma plan krzyża łacińskiego, trzy nawy po cztery przęsła i kaplice boczne. Warto odnaleźć kaplicę Fissiraga oraz trzecią kaplicę prawej nawy, poświęconą św. Bernardynowi i urządzoną w 1477 r. w dawnej baszcie obronnej.

Dwa ostrołukowe biforia fasady otwierają się wprost na niebo, ponieważ fasada pozostała niedokończona. Uchodzą za pierwszy przykład wzoru powtarzanego później w całych północnych Włoszech w XIV i XV wieku. Trzecia kaplica po prawej, poświęcona św. Bernardynowi, powstała w 1477 roku z wcześniejszej wieży obronnej.