St. Benedict, Kościół przedromański w Mals, Tyrol Południowy, Włochy.

St. Benedict to przedromański kościół w Mals w Tyrolu Południowym, prosta prostokątna sala, do której w XII wieku dostawiono od północy kwadratową wieżę dzwonną. Wieża ma trzy kondygnacje, otwory w kształcie łuku pełnego i niski czworoboczny dach piramidalny. Ściana wschodnia ma trzy wąskie okna łukowe, za którymi znajdują się trzy wnęki ołtarzowe z resztkami pierwotnej dekoracji stiukowej.

Zbudowany w drugiej połowie VIII wieku jako kościół własny, St. Benedikt należał do biskupa Chur do XII wieku, gdy nawę obudowano, a dobudowano romańską wieżę. Zdesakralizowany za Józefa II, służył jako magazyn do ponownego odkrycia karolińskich fresków na początku XX wieku.

Nazwa St. Benedikt pochodzi od benedyktynek, które posiadały kościół od 1165 r.; pierwotne wezwanie nie jest znane. Freski namalowane około 800 r. przedstawiają papieża Grzegorza Wielkiego piszącego Dialogi i dyskutującego z Paulusem Diaconusem, a także sceny z życia Pawła z Tarsu i fragment legendy o św. Benedykcie. Wśród portretów fundatorów znajduje się szlachetny frankijski właściciel ziemski, jedyne w Europie znane przedstawienie frankijskiego pana w tradycyjnym stroju.

Kościół stoi w dzielnicy Fröhlichsburg w Mals, a wieża jest dostawiona z boku, od północy, do nawy. Ściana zachodnia zachowuje zamurowane drzwi z półkolistym łukiem i okrągłym okienkiem nad nimi, strona południowa ma drzwi z półkolistym łukiem i dwa takie okna. Trzy wąskie okna z półkolistymi łukami otwierają się na wschód, ku ścianie ołtarzowej.

Karoliński fresk z około 800 roku posłużył jako logo międzynarodowej konferencji o historii i kulturze średniowiecza w Wiedniu w 2002 roku oraz jako ilustracja okładkowa monografii Susan Wood o wczesnośredniowiecznym kościele europejskim, wydanej w Oksfordzie w 2009 roku.