Catacombs in Syracuse, Wczesnochrześcijańskie miejsce pochówku w Syrakuzach, Włochy.

Katakumby Syrakuz to podziemne cmentarzysko z korytarzami wapienia zawierającymi tysiące nisz wydrążonych w ścianach na poszczególne groby. Miejsce zawiera również ozdobne kamienne sarkofagi, małe boczne komory i większe pomieszczenia, które służyły różnym celom.

Katakumby San Giovanni wykopano od 315 roku wokół grobu Marcjana, legendarnego pierwszego biskupa miasta, i używano ich do pochówków do końca V wieku. Grecki akwedukt poszerzono, tworząc Decumanus Maximus, główny korytarz, od którego odchodzą boczne galerie. W 1872 roku odkryto tu sarkofag Adelfii, dziś w muzeum Paolo Orsi; podczas II wojny światowej korytarze służyły jako schron przeciwlotniczy.

Nazwa San Giovanni pochodzi od kościoła Jana Ewangelisty wzniesionego nad grobami, który w III–VII wieku pełnił funkcję katedry Syrakuz. Pięć okrągłych i kwadratowych sal przy głównej galerii nosi nazwy Euzebiusza, Adelfii, Antiochii, Siedmiu Dziewic i Anonimowej; marmurowy sarkofag Adelfii, odkryty w 1872 r., znajduje się w muzeum Paolo Orsi. Z malowideł ściennych niewiele zostało.

Dostęp jest możliwy tylko poprzez wycieczki z przewodnikiem, które regularnie wyruszają z wejścia w pobliżu bazyliki, a zaleca się solidne buty. Podziemne korytarze są wąskie i słabo oświetlone, więc powinieneś być wygodnie w ciasnych przestrzeniach i przygotowany na kamienne schody.

W katakumbach San Giovanni podczas prac wykuto pięć rotund, aby usunąć materiał, a potem używano ich jako kaplic i dla dopływu światła i powietrza. Pod zrujnowanym kościołem znajduje się najstarszy kościół Syrakuz, krypta św. Marcjana, gdzie cztery normańskie kolumny z kapitelami czterech ewangelistów otaczają pojedynczą kolumnę uznawaną za miejsce jego męczeństwa.