Castello Vallaise, Zamek w Arnad, Włochy

Castello Vallaise, zwany też dolnym zamkiem w Arnad, stoi w połowie zbocza wzgórza Arnad, poniżej zamku górnego. Rodzina Vallaise zbudowała go w XVII wieku obok ruin wcześniejszego dworu, z którym został połączony. Zachowany blok ma trzy kondygnacje z dwiema kwadratowymi wieżami, mały dziedziniec z loggią na kamiennych kolumnach i siedem wież z krenelażem w narożach zachodniego dziedzińca.

Rodzina Vallaise zbudowała pałac w XVII wieku w pobliżu ruin wcześniejszego dworu, a dwie gałęzie, Vallaise-Romagnano i Vallaise-Montalto, przez długi czas zajmowały jego dwa odrębne bloki. W latach 1660–1670 baron Félix-Charles-François de Vallaise nadał mu wygląd zamku, a Alexandre de Vallaise, minister spraw zagranicznych za Wiktora Emanuela I, zmarły w 1823 roku, uczynił zeń rezydencję wakacyjną. Sprzedany w 1848 roku przez Rosalie de Vallaise turyńskiemu kupcowi Giacobiniemu, przechodził przez kolejne ręce aż do De Bernardich, a region Doliny Aosty kupił go w 2010 roku.

Nazwa zamku pochodzi od rodziny Vallaise, która wznieść go kazała w XVII wieku; nazywa się go też Palais de la Costetta, a określenie to wiąże się asonansem z pobliskim maison forte de la Côte. Dwie gałęzie rodu, Vallaise-Romagnano i Vallaise-Montalto, długo zajmowały jego dwa odrębne bloki budynków.

Zamek leży w połowie zbocza wzgórza Arnad, obok zamku górnego, i jest zamknięty dla zwiedzających podczas renowacji rozpoczętej po zakupie przez administrację regionalną w 2010 roku. Kaplica św. Józefa stoi przy drodze dojazdowej i jest widoczna podczas podejścia. Administracja planuje otworzyć część zamku i urządzić niektóre pomieszczenia jako muzeum.

Heksagonalna kaplica w tarasowym parku, poświęcona świętym Józefowi, Antoniuszowi i Dziewicy Marii, kryje barokowy ołtarz z wielobarwnych marmurów. Zamek należy do najsłabiej zbadanych w Dolinie Aosty, a wobec braku dokumentów sprzed XVII wieku jego dawny układ pozostaje niepewny.