Madonna del Rosario, Kościół katolicki na Monte Mario, Rzym, Włochy

Madonna del Rosario to kościół w Rzymie o eliptycznym wnętrzu z centralną kopułą nad głównym ołtarzem. Przestrzeń jest flanowana dwiema kaplicami bocznymi, a budynek dzieli lokalizację z dominikańskim klasztorem na Monte Mario.

Giovanni Vittorio de Rossi założył kościół w 1628 na swojej posiadłości winiarskiej na szczycie Monte Mario. Miejsce później stało się siedzibą klasztoru, który zachowywał aktywne życie religijne przez wieki.

Nazwa kościoła pochodzi od różańca, modlitwy centralnej w praktyce dominikańskiej; kościołem opiekują się dominikanie, a od 1931 roku w przyległym klasztorze żyją mniszki klauzurowe. Tablica na fasadzie upamiętnia pobyt kompozytora Ferenca Liszta w klasztorze w latach 1862–1866. Klasztor przechowuje lewą rękę św. Katarzyny ze Sieny, a kościół autoportret dominikanki Anny Vittorii Dolary (1764–1827).

Kościół stoi przy via Alberto Cadlolo na szczycie Monte Mario, a do fasady prowadzą wyłącznie podwójne schody dodane za Grzegorza XVI; to podejście jest jedyną drogą na górę. Miejsce leży w dzielnicy Trionfale, daleko od historycznego centrum, więc warto zarezerwować czas na wspinaczkę.

Klasztor przechowuje lewą rękę świętej Katarzyny ze Sieny, relikwie religijną, która zaskakuje wielu zwiedzających. Na wystawie znajduje się również autoportret dominikańskiej zakonnice Anny Vittoriii Dolary, oferujący rzadki wgląd w artystyczne życie kobiety w zakonach religijnych z tamtej epoki.