Castello di Gallipoli, Średniowieczna forteca w Gallipoli, Włochy.

Castello di Gallipoli to nadmorska forteca o czworobocznym planie z trzema okrągłymi basztami i jedną wieżą wieloboczną, zbudowana z surowego jasnobrązowego i szarego kamienia na wschodnim krańcu wyspy Gallipoli. Nad wodą wznosi się masywny okrągły bastion z blankami na konsolach, a mury przebijają małe prostokątne otwory. Wnętrze kryje duże sale ze sklepieniami kolebkowymi i krzyżowymi, tunele i chodniki.

Struktura powstała w czasach rzymskich i była przebudowywana przez wieki przez Bizancjuńczyków, Normanów, Andegawenów i Aragonczyków. Każda z tych potęg pozostawiła swój ślad na fortyfikacjach i ogólnym projekcie.

Rivellino, wysunięta fortyfikacja wzniesiona w 1522 roku po wschodniej stronie, zawdzięcza nazwę roli defensywnego ostróg; kamienna wieżyczka i drewniane wejście zachowują resztki drugiego mostu, który zaczynał się przy kościele Santa Cristina. Od ponownego otwarcia 5 lipca 2014 roku zamek gości wystawy, m.in. w 2015 roku Michelangelo Pistoletto nazwał go „Ambasciata del Terzo Paradiso”, a od lata 2015 roku Premio Barocco.

Trasa zwiedzania prowadzi przez sklepione sale, tunele i chodniki obronne, ze schodami na wieże i tarasy. Fosę zasypano w latach 1870–1879, a targ rybny dostawiono do fasady, dlatego mury od strony morza lepiej oglądać z wody lub z portu. Zamek ponownie udostępniono publiczności 5 lipca 2014 r.

Rivellino to nie okrągła wieża, lecz kurtyna wzniesiona w 1522 roku dla obrony wjazdu do miasta, zaprojektowana przez Francesco di Giorgio Martiniego dla Alfonsa II Neapolitańskiego. W XVII wieku odłączono ją od zamku, by dodać kwadratową wieżę nad wieżą flagową. Obok jej kamiennej wieżyczki widać resztki drugiego mostu, który zaczynał się przy Santa Cristina.