Casa Vasari, Rezydencja renesansowa w Arezzo, Włochy

Casa Vasari to dawna rezydencja artysty Giorgio Vasariego w Arezzo, trzykondygnacyjny budynek z bogatą dekoracją pomieszczeń. Ściany głównych pięter pokryte są freskami przedstawiającymi motywy mitologiczne i biblijne, wszystkie namalowane przez samego artystę.

Vasari kupił dom i działkę 7 września 1541 r., a rok później zaczął go dekorować. W 1550 r. poślubił Niccolosę Bacci i wprowadził się z nią, lecz prace we Florencji i Rzymie pozwalały mu tam przebywać tylko krótko. Cykl fresków, wykonany z pomocą uczniów, ukończono w 1568 r.; w 1687 r. dom przeszedł na Fraternita dei Laici, a w 1911 r. został sprzedany państwu włoskiemu.

Dom zdobią freski, które Vasari namalował sam dla swojej przestrzeni mieszkalnej, m.in. w Sali Kominka z 1548 r. scena "Wypędzenie Zazdrości i Fortuny przez Cnotę" oraz w Sali Apolla Apollo z dziewięcioma muzami i portret żony Niccolosy Bacci. W Sali Sławy na suficie widnieje Fama, a na wspornikach cztery sztuki, autoportret artysty i portrety malarzy aretyńskich: Lazzara Vasari, Luki Signorellego, Spinella Aretino, Bartolomea della Gatta, Michała Anioła i Andrei del Sarto.

Na piętro główne wchodzi się po schodach zwieńczonych popiersiem Giorgia Vasariego dłuta nieznanego artysty toskańskiego z XVI-XVII wieku. Pierwsza sala to Sala del Camino; po prawej znajduje się kaplica z Madonną Fra Paolina i rzadką oryginalną posadzką majolikową z XVI wieku. Podwyższony ogród, niegdyś warzywny, ma geometryczne kwatery odrestaurowane w latach 1975-1981 oraz „orto dei semplici” z roślinami leczniczymi.

Archivio Vasariano przechowuje 17 autografów listów Michała Anioła do „caro amico Giorgio Vasari”, a także trzy autografy sonetów i trzy oryginalne rysunki Michała Anioła. Ten prywatny zbiór, obejmujący księgi umów i korespondencję, należy do najważniejszych tego typu źródeł do historii sztuki XVI wieku.