San Nicolò, bazylika mniejsza w Pietra Ligure, Włochy

San Nicolò to barokowa bazylika przy piazza San Nicolò w Pietra Ligure, zbudowana od 1752 roku według projektu genueńskiego architekta Giovanniego Battisty Montaldo. Jej jedyna nawa ma 56 m długości i do 27,50 m szerokości, a 25-metrowe sklepienie lustrzane obejmuje 23,50 × 27,50 m i jest jednym z największych w Europie. Nawę otacza sześć kaplic bocznych, a fasada ma trzy brązowe portale Andrei Monfrediniego (1986–1992) między dwiema trzykondygnacyjnymi dzwonnicami.

Budowa rozpoczęła się w 1752 po cudzie przypisywanym św. Mikołajowi podczas zarazy w 1525, które zainspirowało społeczność. Projekt trwał około 40 lat, z błogosławieństwem bazyliki w 1791.

Co roku 8 lipca ulicami przechodzi procesja upamiętniająca koniec zarazy z 1525 r., którą miasto przypisało św. Mikołajowi. Odciski dłoni na dzwonie starego kościoła parafialnego, Chiesa madre, wciąż pokazywane są jako „ręka św. Mikołaja”. Kościół przechowuje drewnianą ikonę świętego namalowaną przez Giovanniego Barbagelatę w 1496 r., odrestaurowaną w 2010 r. i umieszczoną w apsydzie.

San Nicolò stoi przy piazza San Nicolò, od strony plaży, tuż za starą dzielnicą. Główne wejście to środkowy brązowy portal Andrei Monfrediniego z 1986 r., po bokach dwie mniejsze bramy. Wnętrze: jedna nawa długości 56 m i sklepienie 23,50 × 27,50 m najlepiej oglądać przy świetle dziennym.

Drewniana ikona św. Mikołaja namalowana w 1496 roku przez genueńczyka Giovanniego Barbagelatę znajduje się w absydzie i została odrestaurowana w 2010 roku. Kościół ma 14 dzwonów w czterech komorach dwóch wież; cztery w dolnej komorze wysuniętej wieży zwiastują nabożeństwa.