Basilica di San Giulio, Romańska bazylika mniejsza na wyspie San Giulio, jezioro Orta, Włochy
Basilica di San Giulio to kościół romański na wyspie San Giulio w jeziorze Orta z trzema nawami, półkolistymi absydami i sklepieniami krzyżowymi. Dwie wieże dzwonnic flanują główną fasadę z wąskimi otworami okiennymi i podwójnymi łukami.
Według tradycji Juliusz z Novary założył na wyspie niewielki kościół około 390 roku. Wykopaliska ujawniły kaplicę z V–VI wieku z jedną absydą skierowaną na północ, zastąpioną około wieku później przez większy kościół. Po oblężeniach w 956 i 962 roku Otton I podarował ziemie i prawa, które sfinansowały odbudowę. Obecny trójnawowy kościół romański wzniesiono w XII wieku na wzór katedry w Novarze.
Ambona z XII wieku jest wykuta z zielonoszarego serpentynu z kamieniołomu w Oira i wspiera się na czterech starszych kolumnach, dwóch gładkich i dwóch skręconych, z kapitelami z liści i głów zwierzęcych. Na parapecie, przeciwnie do ruchu wskazówek zegara, centaur poluje na jelenia, widnieją symbole czterech Ewangelistów, a gryf gryzie ogon krokodyla. Postać męska może przedstawiać Wilhelma z Volpiano, urodzonego na wyspie w 962 roku.
Kościół zawiera sekcję muzeum w pobliżu krypty z zabytkowanymi artefaktami i panelami informacyjnymi o fazach budowy. Odwiedzający mogą prześledzić różne etapy budowy kościoła na wyspie poprzez wyeksponowane materiały i objaśnienia.
Ośmioboczna latarnia nad skrzyżowaniem naw pochodzi z okresu romańskiego, ale została przekształcona pod koniec XVIII wieku: każdy bok otrzymał okno z wyjątkiem jednego, który zachował ślepą triforię z wąskimi kolumienkami i kapitelami z liśćmi. Dzwonnica stoi osobno, przy absydach, a jej styl przypomina opactwo Fruttuaria.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 164 współtwórców z całego świata.