San Francesco Antonio Fasani, Bazylika mniejsza i sanktuarium diecezjalne w Lucera, Włochy.

San Francesco Antonio Fasani to gotycki kościół przy Piazza Tribunali w Lucerze, z fasadą szczytową, portalem zwieńczonym herbem Andegawenów i rozetą o szesnastu promieniach odbudowaną w 1943 roku. Wnętrze ma jedną wysoką nawę z drewnianym stropem kratownicowym, pięć XVIII-wiecznych ołtarzy z piaskowca i ambonę wykonaną z sarkofagu rycerza Santa z 1555 roku. Pięcioboczna apsyda, oddzielona 18-metrowym łukiem z trawertynu, kryje brązową urnę z ciałem świętego pod ołtarzem z 1942 roku.

Karol II Andegaweński zakończył w 1300 roku kolonię saraceńską w Lucerze i przywrócił kult chrześcijański, powierzając nowy kościół Braciom Mniejszym. Prace rozpoczęto w 1304 roku i ukończono około 1330 roku. Trzęsienie ziemi z 20 marca 1731 roku uszkodziło budowlę; brat Francesco Antonio Fasani kazał ją odrestaurować i ponownie poświęcił 26 kwietnia 1739 roku. Zmarł 29 listopada 1742 roku i został pochowany w kościele.

Mieszkańcy Lucery nazywają świętego „Padre Maestro”; jego cela, w której żył 35 lat i zmarł, wróciła do braci 16 listopada 2010 roku po 144 latach w rękach administracji więziennej. W gablocie pokazano jego noszone ubrania i kij pokutny; w klasztorze jest też drewniana figura z 1951 roku.

Święte miejsce jest otwarte dla odwiedzających i utrzymuje regularne służby, choć możesz eksplorować jego szczegóły architektoniczne we własnym tempie. Zaplanuj wizytę poza czasem mszy, aby w pełni docenić przestrzeń.

Cela, w której Francesco Antonio Fasani żył 35 lat i zmarł w 1742 roku, została zwrócona franciszkanom 16 listopada 2010 roku, po 144 latach zarządzania nią przez administrację więzienną; można ją dziś zwiedzać w przyległym klasztorze.