Santa Maria del Piratello, Bazylika mniejsza w Piratello, Imola, Włochy.

Santa Maria del Piratello to prostokątny kościół z małym portykiem nad portalem, wzniesiony około 3 km na zachód od Imoli przy Via Emilia. Zbudowali go mistrzowie Domenico i Zilio della Lobia da Lugano, a wieżę zaprojektował Bramante wkrótce po 1500 roku. Wnętrze ma dwie poprzeczne nawy z XIX-wieczną dekoracją, a w środku trybuny znajduje się XV-wieczny fresk Madonny.

W 1483 roku pielgrzym Stefano Mangelli doniósł o objawieniu maryjnym przy wizerunku Madonny osłoniętym gruszą (piradèl w dialekcie romagnolo), 3 km na zachód od Imoli. W 1489 Caterina Sforza uzyskała papieskie pozwolenie na budowę kościoła i klasztoru, poświęconych 27 marca 1492; nawę rozbudowano w latach 1532–1540. Pius XII podniósł świątynię do godności bazyliki mniejszej 8 grudnia 1954 roku.

Nazwa Piratello pochodzi od romagnolskiego piradèl, małej gruszy, która w 1483 ocieniała wizerunek. Od 4 lutego 1617 rada Imoli zezwala na coroczny wjazd wizerunku do katedry, niesionego przez Bractwo Najświętszego Sakramentu; w 1714 otrzymał złotą koronę. Bracia przechowują w muzeum dwie relikwie bł. Geremia Lambertenghi: łoże z 189 gwoździ i narzędzia pokuty.

Sanktuarium stoi przy Via Emilia, około 3 km na zachód od Imoli, obok cmentarza Piratello powstałego z klasztornego wirydarza w 1821 r. Dojazd odbywa się od Via Emilia; aleję lipową przed kościołem zasadzono z woli Piusa IX w latach pięćdziesiątych XIX w.

Kościół przechowuje dwie relikwie błogosławionego Geremii Lambertenghi, założyciela i pierwszego przełożonego klasztoru: jego łóżko złożone ze 189 gwoździ oraz relikwiarz z głównymi narzędziami pokuty, których używał w latach spędzonych w tym miejscu. Zmarł 25 marca 1513 roku.