Santa Maria in Publicolis, Kościół barokowy w Rzymie, Włochy.
Santa Maria in Publicolis to barokowy kościół w historycznym centrum Rzymu, w pobliżu Campo de' Fiori, z fasadą z trawertynowego kamienia, która naprzemiennie łączy łukowe i trójkątne frontony oraz bogato rzeźbione ornamenty kamienne. Wnętrze ma jedną nawę z bocznymi ołtarzami, malowanymi sufitami i ścianami ozdobionymi stiukiem.
Kościół jest wymieniony wśród filii San Lorenzo in Damaso w bulli Urbana III z 1186 roku pod nazwą Santa Maria de Publico. Odrestaurowany przez Santacroce w 1465 roku, został rozebrany w 1642 roku i od tego samego roku do 1643 roku odbudowany według projektu Giovanniego Antonio De Rossiego na zlecenie kardynała Marcella Santacroce. Od 1858 roku jest powierzony Misjonarzom Najświętszych Serc Jezusa i Maryi.
Przyimek „in Publicolis” przyjęto w XVI wieku, gdy rodzina Santacroce, sprawująca patronat nad kościołem, zaczęła wywodzić swój ród od starożytnych rzymskich Waleriuszów Publicoli. Od 1858 roku kościół powierzono Misjonarzom Najświętszych Serc Jezusa i Maryi, założonym przez świętego Gaetano Errico, którzy urządzili w nim swoją siedzibę generalną.
Wejście znajduje się przy Via dei Falegnami, spokojnej bocznej uliczce, do której łatwo dojść piechotą z Campo de' Fiori lub Dzielnicy Żydowskiej. Kościół przyciąga mniej odwiedzających niż wielkie bazyliki, co sprawia, że wizyta w dzień powszedni jest spokojniejsza.
Kościół kryje część grobów rodziny Santacroce: Alfonso, Prospera, Antonia, Marcella, Andreę i Valeria oraz Ottavię Corsini. W posadzkę wmurowano kilka płyt nagrobnych z XV i XVI wieku, a organy na chórze naprzeciw fasady to instrument Mascioni opus 307, zbudowany w 1912 roku.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 302 współtwórców z całego świata.