Santa Caterina da Siena a Via Giulia, Kościół parafialny przy Via Giulia, Rzym, Włochy.

Santa Caterina da Siena a Via Giulia to barokowy kościół parafialny przy Via Giulia w rzymskim rione Regola. Jednonawowe wnętrze ma cztery kaplice boczne i nieco podwyższone, absydowe prezbiterium pod sklepieniem kolebkowym. W kasetonach sklepienia znajdują się dwa temperowe obrazy aniołów muzykujących Ermenegilda Costantiniego, a każdą ścianę zdobią cztery malowane owale.

Kościół został po raz pierwszy zbudowany w 1526 roku według projektów Baldassarre Peruzziego, służąc sienijskiemu bractwu osiadłemu w Rzymie. Wielokrotne powodzie Tybru spowodowały poważne zniszczenia i został on całkowicie odbudowany w latach 1766-1775 przez architekta Paola Posiego.

Na fasadzie widnieją rzeźby Romulusa, Remusa i wilczycy, nawiązujące do legendy założycielskiej łączącej Sienę z Rzymem. Ten kamienny detal uwidacznia więź między dwoma miastami, którą sienijska wspólnota w Rzymie pielęgnuje od stuleci.

Kościół stoi przy Via Giulia, prostej ulicy w rione Regola biegnącej równolegle do Tybru. Wejście znajduje się od Via Giulia, a budynek ciągnie się aż do Via di Monserrato, gdzie fasada z 1912 roku naśladuje dom rodzinny św. Katarzyny w Sienie. Oratorium arcybractwa na pierwszym piętrze przyległego budynku przechowuje ocalałe dzieła starego kościoła.

Wielki fresk namalowany przez Lorenzo Pecheux de Lyon w 1773 roku pokrywa absydę i przedstawia papieża Grzegorza XI powracającego do Rzymu z Awinionu, gdzie przez dziesięciolecia rezydowało papiestwo. Temat ten został wybrany, aby uczcić rolę świętej Katarzyny ze Sieny, która przekonała papieża do powrotu.