Badia di Anghiari, Kościół katolicki w Anghiari, Włochy

Badia di San Bartolomeo, zwana też kościołem Badia, stoi przy piazzetta della Badia w centrum Anghiari. Kościół klasztorny, odbudowany przez Tarlatich w XIV wieku i powiększony w 1447 roku, ma asymetryczne wnętrze wskutek kolejnych przebudów. Znajdują się w nim drewniana Madonna przypisywana Tino di Camaino, toskański drewniany krucyfiks o nordyckiej ikonografii, kamienne cyborium z XV wieku w prezbiterium oraz kamienny ołtarz przypisywany Desiderio da Settignano.

Mnisi kamedulscy wznieśli kompleks w 1104 roku po darowiźnie Bernardina di Sidonia dei Conti di Galbino Mille, w pobliżu miejsca dzisiejszej szkoły średniej Leonardo da Vinci. Kościół został odbudowany przez Tarlatich w XIV wieku, po tym jak wcześniejszy budynek służył jako warownia, i powiększony w 1447 roku. Z siedmiu pierwotnych ołtarzy po pracach restauracyjnych w 1775 roku pozostało pięć.

Nazwa „badia" pochodzi od łacińskiego abbatia i oznacza fundację klasztorną, nie kościół parafialny. Mnisi kameduli wznieśli ją w 1104 roku na ziemi podarowanej przez Bernardina di Sidonia dei Conti di Galbino Mille, obok dzisiejszej szkoły średniej Leonardo da Vinci. Wnętrze wyróżnia drewniana Madonna przypisywana sieneńskiemu rzeźbiarzowi Tino di Camaino oraz toskański drewniany krucyfiks o ikonografii nawiązującej do sztuki północnej.

Kościół stoi przy piazzetta della Badia, obok kompleksu, w którym dziś mieści się szkoła średnia Leonardo da Vinci, w centralnym punkcie miejscowości. Dociera się do niego pieszo przez historyczne centrum; wnętrze, przebudowywane i powiększane przez wieki, wchodzi się od strony placu.

Organy piszczałkowe na chórze muzycznym naprzeciw fasady zbudował w 1804 roku Andrea Feligiotti, wykorzystując piszczałki wcześniejszego instrumentu. Zachowały pierwotne cechy brzmieniowe, mają w pełni mechaniczną trakturę i 10 registrów.