San Martino, Budynek religijny w Burano, Wenecja, Włochy

San Martino to kościół z XVI wieku na wyspie Burano w lagunie weneckiej. Niedokończona bryła zewnętrzna ma szczytową część środkową, po bokach której stoją dwie niższe nawy boczne. Wnętrze nakrywa sklepienie; układ to krzyż łaciński z trzema nawami, transeptem, dwiema kaplicami bocznymi i kaplicą główną, a na ścianie przeciwwej znajdują się pneumatyczne organy Vincenzo Mascioniego (1913).

San Martino wzniesiono w XVI wieku i ponownie poświęcono w 1645 roku, którą to datę źródła podają dla nowej dedykacji. Dzwonnicę przypisuje się Andrei Tiraliemu, który zbudował ją w latach 1703–1714 do wysokości 53 metrów. Osiadania rozpoczęte już podczas budowy nasiliły się po II wojnie światowej; firma Fondedile z Neapolu pod kierunkiem inżyniera Fernando Lizziego wzmocniła wieżę w pracach zakończonych w 1970 roku.

Kościół przechowuje godny uwagi obraz Giambattisty Tiepolego, który odzwierciedla sposób, w jaki weneccy artyści przedstawiali sceny religijne. Dzieło pozostaje widoczne dla odwiedzających do dziś i daje wgląd w tradycje artystyczne laguny.

Kościół jest dostępny autobusem wodnym linii 12, który podjeżdża do stacji Burano. Odwiedzający powinni planować z wyprzedzeniem, ponieważ godziny otwarcia są ograniczone i zmieniają się w ciągu dnia.

Kościół nie ma konwencjonalnego głównego wejścia na fasadzie frontowej, lecz posiada zamiast tego lateralny portal w stylu renesansowym. To niezwykłe rozwiązanie czyni budynek ciekawym przykładem lokalnych wyborów architektonicznych.