San Costanzo, Bazylika mniejsza w Perugii, Włochy.

San Costanzo to kościół parafialny tuż za Porta San Costanzo, na końcu Borgo XX Giugno, w miejscu pochówku świętego. Obecny wygląd pochodzi z 1889 roku, gdy Guglielmo Calderini odbudował korpus główny w stylu neoromańskim, pokrywając elewację różowym wapieniem z Asyżu. Zachowały się absyda i wschodnia ściana z XII wieku oraz oryginalny romański portal z wicią roślinną, zwierzętami i błogosławiącym Chrystusem.

Pierwszy pomnik nagrobny świętego Kostanza, pierwszego biskupa Perugii, który poniósł śmierć męczeńską pod Foligno, pochodzi z 178 roku; później w tym miejscu stanął niewielki kościół, być może San Martino in Ajole. W 1205 roku prezbiter Alessio powiększył go i umocnił na własny koszt, a biskup Viviano go poświęcił. Obecny budynek wzniesiono od nowa w 1889 roku według projektu Guglielmo Calderiniego, zachowując XII-wieczną apsydę i marmurowy portal.

Kościół jest poświęcony świętemu Kostanzowi, tradycyjnie uznawanemu za pierwszego biskupa Perugii, który poniósł śmierć męczeńską pod Foligno za Marka Aureliusza. W 1825 roku wielka procesja z udziałem władz świeckich i kościelnych przeniosła tu jego relikwie z bazyliki San Pietro; złożono je w specjalnie wykonanej skrzyni w ołtarzu, wraz z ampułką jego zakrzepłej krwi i marmurową płytą, na której miał pozostać odcisk ciała.

Kościół stoi tuż za Porta San Costanzo, na końcu Borgo XX Giugno, w historycznym centrum Perugii. Wzdłuż północnej strony biegnie trawertynowy portyk, dawniej używany przez okolicznych rolników jako targ, osłaniający wejście. Plac przed kościołem wyrównano w 1997 roku, dzięki czemu dojście jest płaskie i łatwe.

W 1825 roku procesja przeniosła relikwie świętego Costanza z bazyliki San Pietro; w ołtarzu umieszczono wykonaną na tę okazję skrzynkę, ampułkę z jego zakrzepłą krwią oraz marmurową płytę, na której miał pozostać odcisk ciała.