Abbey of Sant'Albino, Kościół-opactwo w Mortara, Włochy

Opactwo Sant'Albino to zespół kościelno-klasztorny w Mortarze, z małym jednonawowym kościołem poprzedzonym kolumnowym portykiem dodanym w 1540 roku. Obok stoi potężna romańska dzwonnica, a półokrągła absyda jest romańska, podczas gdy fasada i nawa noszą cechy renesansowe. Przy kościele znajdują się ruiny krużganka, otwarta ceglana galeria z drewnianymi architrawami i gotyckie okno z XIV wieku zdobione motywami z terakoty.

Opactwo wywodzi się z V-wiecznego kościoła Sant'Eusebio. W 774 opat Alkwin Albin dodał kolegiatę kanoników, a kościół stał się przystankiem dla pielgrzymów idących do Rzymu. Karol Wielki miał go ufundować, by pochować poległych w bitwie pod Pulchra Silva w 773, w tym paladynów Amicusa i Ameliusa. Od 1290 klasztor podupadał; w latach 1458-1462 Pius II zamienił jego dobra w komendę.

Nazwa pochodzi od świętego Albina z Angers, któremu uczniowie biskupa Albina Alkuina poświęcili klasztor. W 1458 roku Paolo da Caylina namalował poliptyk z Matką Boską i świętymi Wawrzyńcem, Albinem, Amikiem i Ameliuszem, przechowywany od 1840 roku w Galerii Sabaudzkiej w Turynie. Przy portalu dwa medaliony przypominają paladynów Amika i Ameliusza.

Opactwo stoi przy Via Francigena na wsi pod Mortarą, obok zagrody, a nie w centrum miasta. Kościół to niewielka jednonawowa budowla, do której wchodzi się przez kolumnowy portyk z 1540 r.; romańska dzwonnica i ruiny krużganka z gotyckim oknem z XIV w. znajdują się na zewnątrz. Wnętrze odrestaurowano około Jubileuszu 2000.

Średniowieczni odwiedzający wygrawerowali swoje imiona w mury z cegły opactwa, a te zadrapania pochodzą co najmniej z 1100 roku. Te ręcznie wykonane znaki pokazują bezpośrednio, że pielgrzymi i podróżnicy odwiedzali to święte miejsce na przestrzeni wieków.