Roman Amphitheatre of Arezzo, Rzymski amfiteatr przy Via Crispi, Arezzo, Włochy.

Amfiteatr Rzymski w Arezzo to eliptyczna budowla o wymiarach 121 na 68 metrów, wzniesiona w II wieku n.e. w południowej części otoczonego murami miasta Arezzo. Jego arena miała 71,9 na 42,7 metra i była tylko nieco mniejsza od areny Koloseum. Trybuny zniknęły, ale zachowały się trawertynowe schody, sklepienia vomitoriów i resztki pierścieniowych korytarzy oraz postrzępiony fragment muru z czerwoną cegłą.

Amfiteatr zbudowano między końcem I a początkiem II wieku, datując go na czasy Hadriana (117–138 n.e.). Po raz pierwszy przebadano go w latach 1914–1915; przerwane przez wojnę wykopaliska wznowiono w 1926 roku, a od 1950 roku okresowe renowacje całkowicie go odsłoniły. Przez stulecia był poważnie grabiony, a część materiału wykorzystano do budowy obiektów sakralnych, m.in. klasztoru San Bernardo, wzniesionego w XVI wieku przy południowym półkolu.

Teren leży tuż obok klasztoru San Bernardo, w którym dziś mieści się muzeum archeologiczne z przedmiotami znalezionymi w mieście i okolicach. Ceramika, rzeźby i przedmioty codziennego użytku dają konkretne wyobrażenie o tym, jak wyglądało rzymskie Arretium.

Teren znajduje się w centrum Arezzo i można tam łatwo dojść piechotą ze starego miasta. Podłoże jest wszędzie nierówne, dlatego solidne obuwie sprawia, że wizyta jest wygodniejsza, szczególnie wewnątrz dawnych korytarzy.

Arena miała 71,9 na 42,7 metra, niewiele mniej niż arena Koloseum (77 na 46,5 metra), a pas murów miał zaledwie 24,7 metra grubości. Wewnętrzne schody wykonano z trawertynu, a zewnętrze amfiteatru pokrywał prawdopodobnie miejscowy piaskowiec.