Subiaco Dams

Tamy w Subiaco to trzy rzymskie konstrukcje zapór grawitacyjnych wzdłuż rzeki Aniene, które funkcjonowały jako zintegrowany system zarządzania wodą. Główna tama osiągała około 50 metrów wysokości i około 13,5 metra szerokości, łącząc kontrolę wody z obszarami rekreacyjnymi i dostawą przez akwedukt.

Cesarz Nero zlecił budowę tych tam między 54 a 68 rokiem naszej ery, aby stworzyć sztuczne jeziora dla swojej letniej rezydencji. Struktury reprezentują wczesny rozdział w rozwoju technologii wodnej i służyły również celom zaopatrzenia za pośrednictwem akweduktu Anio Novus.

Tamy pokazują, jak Rzymianie wykorzystywali wodę do tworzenia przestrzeni rekreacyjnych powiązanych z władzą cesarską. Konstrukcja ujawnia związek między umiejętnościami technicznymi a stylem życia elity.

Pozostałości znajdują się około 75 kilometrów na wschód od Rzymu wzdłuż rzeki Aniene. Miejsce najlepiej eksploruje się poprzez wycieczki z przewodnikiem, które wyjaśniają kontekst historyczny i dostępne obszary.

Klasztorny obraz z 1428 roku pokazuje świętego Benedykta łowiącego ryby od grzbietu tamy. Ten obraz oznacza najstary znany artystyczny wizerunek struktury tamy w historii.