Monumental cemetery of Milan, Cmentarz i dziedzictwo narodowe w Mediolanie, Włochy

Cmentarz Monumentalny w Mediolanie zaprojektował Carlo Maciachini, a jego budowę rozpoczęto w 1864 roku w stylu eklektycznym z elementami bizantyjskimi, gotyckimi i romańskimi. Głównym wejściem jest Famedio, neomediewalna budowla z marmuru i kamienia, w której znajduje się grób pisarza Alessandra Manzoniego. Teren zajmuje około 250 tysięcy metrów kwadratowych i obejmuje kwaterę żydowską oraz niekatolicką.

Otwarty w 1866 roku, cmentarz został zbudowany w celu zastąpienia kilku mniejszych miejsc pogrzebowych i stworzenia scentralizowanej lokalizacji dla ważnych mieszkańców Mediolanu. Pomniki i wygląd cmentarza ewoluowały w czasie, odzwierciedlając zmieniające się kierunki artystyczne i wartości włoskiego społeczeństwa.

Milanczycy odwiedzają to miejsce, aby uczcić zmarłych artystów i pisarzy poprzez monumentalne grobowce, które upamiętniają ich znaczenie dla miasta. Te bogato zdobione nagrobki pozwalają na zachowanie pamięci o ważnych osobach w życiu wspólnoty.

Cmentarz obsługuje stacja metra Monumentale (linia 5), a tramwaje zatrzymują się blisko głównego wejścia. Teren zajmuje około 250 000 metrów kwadratowych, więc na przejście między Famedio, sekcją żydowską i krematorium trzeba zarezerwować kilka godzin. Główne alejki są utwardzone i bez schodów, ale niektóre boczne ścieżki mają nierówną nawierzchnię.

Świątynia krematoryjna powstała w 1876 roku na życzenie przemysłowca tekstylnego Alberto Kellera; pierwsze urządzenie spalało ciało płomieniami zasilanymi gazem w systemie Polli-Clericetti. Cztery opalane drewnem piece Goriniego zainstalowane w 1896 roku są nadal widoczne. Budynek w stylu neogreckim służy też jako kolumbarium i przestał działać, gdy przejęły go nowocześniejsze piece cmentarza Lambrate.