Trydent-Górna Adyga

Trydent-Górna Adyga to autonomiczny region w północnych Włoszech obejmujący ponad 13.600 kilometrów kwadratowych górzystego terenu, w tym Dolomity i południowe Alpy, z dolinami wspierającymi rolnictwo i sporty zimowe. Region dzieli się na dwie oddzielne prowincje o odrębnych administracjach, gdzie wschodnie obszary pokazują postrzępione wapienne szczyty, a zachodnie doliny wykazują łagodniejsze zbocza z sadami i winnicami.

Terytorium należało do Świętego Cesarstwa Rzymskiego od IX wieku, zanim stało się częścią Cesarstwa Austriackiego i przeszło do Włoch w 1919 roku po pierwszej wojnie światowej. Autonomia została przyznana w 1972 roku w celu uznania różnic językowych i kulturowych w obu prowincjach oraz zmniejszenia napięć po dziesięcioleciach polityki italianizacji.

Trzy języki kształtują codzienne życie: niemiecki wypełnia targi i sklepy w Tyrolu Południowym, włoski rozbrzmiewa w Trydencie, a ladiński przetrwał w górskich dolinach. Znaki drogowe pojawiają się w dwóch lub trzech pismach, menu zmieniają się z każdą doliną, a lokalne festiwale celebrują tę różnorodność poprzez pieśni i zapowiedzi.

Obszar jest dostępny przez cały rok, przy czym zima przyciąga narciarzy do ośrodków na większych wysokościach, a lato otwiera szlaki piesze i trasy rowerowe przez doliny i przełęcze. Transport publiczny łączy większe miasta, ale bardziej odległe górskie społeczności często wymagają samochodu lub lokalnych autobusów o ograniczonych rozkładach jazdy.

Każda z dwóch prowincji zatrzymuje 90 procent lokalnie zebranych podatków na samorząd, co czyni ten region jednym z najbogatszych we Włoszech. Ta niezależność finansowa finansuje gęste sieci autobusów i pociągów, dobrze utrzymane drogi oraz rozległe usługi socjalne, które są rzadsze w innych regionach włoskich.