Sheikh Bahai Bathhouse

Łaźnia Sheikh Bahai to historyczna łaźnia publiczna w Isfahanie mierząca około 38 na 32 metry, zbudowana z kamienia, cegły, zaprawy i dekoracyjnych płytek. Struktura pokazuje kombinację stylów architektonicznych safawidzkiego i qajar, z wieloma połączonymi pomieszczeniami służącymi różnym funkcjom.

Łaźnia została założona w 1616 roku podczas dynastii Safawidów i służyła lokalnej społeczności przez wieki. Pozostawała w eksploatacji do początku XXI wieku, kiedy zamknięto ją, gdy zmienił się styl życia w mieście.

Łaźnia powiązana była z praktyką kąpieli i codziennym życiem społeczności Isfahanu, z pomieszczeniami zaprojektowanymi dla różnych grup użytkowników. Układ pomieszczeń odzwierciedlał zwyczaje społeczne, które są nadal widoczne w sposobie, w jaki mieszkańcy miasta się spotykają i wchodzą w interakcje.

Dostęp odbywa się przez uliczkę Sheikh Bahai w pobliżu ulicy Abd-or-Razagh w Dzielnicy 3, blisko Meczetu Jameh i Harounié. Lokalizacja jest dostępna pieszo i oferuje wygodny dostęp przy eksploracji historycznego Isfahanu.

System grzewczy wykorzystywał podziemną sieć glinianych rur i tuneli do kanalizacji gazów z sąsiedniej meczetu. To praktyczne rozwiązanie pokazuje, jak różne budynki w historycznym mieście były ze sobą połączone.

Lokalizacja: District 3

Architekci: Bahāʾ al-dīn al-ʿĀmilī

Oficjalne otwarcie: 1616

Styl architektoniczny: Safavid architecture, Qajar architecture

Długość: 38 m

Szerokość: 32 m

Wykonano z: stone, brick, mortar, tile

Współrzędne GPS: 32.66842,51.68372

Najnowsza aktualizacja: 12 grudnia 2025 o 13:06