Phyang Monastery, Klasztor buddyjski w dystrykcie Leh, Indie

Klasztor Phyang to tybetańskie sanktuarium buddyjskie wznoszczące się na wzgórzu nad wioską Fiang, z białymi ścianami i czerwonymi ozdobami nawiązującymi do tradycyjnych stylów architektonicznych regionu. Kompleks składa się z kilku budynków zawierających kwatery, sale modlitwy i przestrzenie dla codziennych aktywności mnichów.

To sanktuarium zostało założone w 1515 roku i później wspierane przez lokalnego władcę, który uczynił je ważnym ośrodkiem szkoły Drikung Kagyu buddyzmu tybetańskiego. Przez wieki pełniło kluczową rolę w zachowaniu tradycji buddyjskich w całym regionie Ladakhu.

Lokalna nazwa klasztoru, Gangon Tashi Chodzong, pochodzi od Gang Ngonpo, „niebieskiej góry”, od wznoszącego się za nim wzgórza. Jego opiekunką jest Achi Choki Dolma, która według legendy założycielskiej ukazała się mnichowi Denmie Kundze Drakpie na niebieskim koniu. Festiwal Gang-Sngon Tsedup trwa od 17. do 19. dnia pierwszego miesiąca tybetańskiego, a święte tańce Cham odbywają się 2. i 3. dnia szóstego miesiąca.

Phyang leży około 15–16 km na zachód od Leh, przy drodze do Khaltse, we wsi Fiang; klasztor stoi na wzgórzu nad wsią. Festiwal Gang-Sngon Tsedup odbywa się od 17. do 19. dnia pierwszego miesiąca tybetańskiego, a tańce sakralne mają miejsce 2. i 3. dnia szóstego miesiąca, warto więc dopasować termin wizyty.

Muzeum klasztorne ma podobno pochodzić z X wieku i przechowuje cenne brązy z Kaszmiru, prawdopodobnie z XIV wieku, a także thangi oraz chińską, tybetańską i mongolską broń palną. Stara świątynia Mahakali (Gomkhang) istnieje od czasu budowy klasztoru i zachowuje swoje malowidła ścienne oraz thangi.