Hemis Monastery, Tybetański klasztor buddyjski w dystrykcie Leh, Indie

Hemis to bielony gompa linii Drukpa na podwyższonej platformie nad Indusem, 45 km od Leh. Poziome czerwone pasy dzielą fasadę, której wysokie okna mają ciemnobrązowe drewniane ramy z pomarańczowymi i niebieskimi obramowaniami; wzorzyste niebiesko-żółte zasłonki ocieniają rzędy okien. Dwa małe wykusze z czerwoną obwódką znajdują się nad czarnym panelem z białym ośmioramiennym kołem, a szary kamienny monument przed nim głosi „HEMIS MONASTERY”.

Monaster Hemis istniał przed XI wiekiem; według przekazów tybetańscy mistrzowie Naropa, Tilopa i tłumacz Marpa mieli z nim związki. W XVII wieku ladacki król Sengge Namgyal odnowił gompę należącą do linii Drukpa. W 1894 roku rosyjski dziennikarz Nicolas Notovitch twierdził, że w jego bibliotece przechowywano Życie świętego Issy, opowieść uznawaną przez historyków za mistyfikację.

Festiwal Hemis, czyli Hemis tshe-bcu, czci Padmasambhavę, który według wierzeń urodził się dziesiątego dnia piątego miesiąca tybetańskiego. Mnisi wykonują maskowe tańce czam na dziedzińcu przed głównymi drzwiami, między dwiema podwyższonymi kwadratowymi platformami o wysokości trzech stóp z pośrodku umieszczonym świętym słupem. Muzycy grają na czterech parach talerzy, wielkich bębnach, małych trąbkach i dużych instrumentach dętych.

Muzeum klasztorne wyświetla artefakty religijne, rzeźby i starożytne obrazy thangka, z wycieczkami z przewodnikiem prowadzonymi przez rezydentnych mnichów. Odwiedzający powinni nosić wygodne buty i przeznaczyć czas na stromy teren.

W 1894 roku rosyjski dziennikarz Nicolas Notovitch twierdził, że żywot Jezusa, Żywot świętego Issy, przechowywano w bibliotece Hemis i pokazali mu go mnisi, gdy dochodził do siebie po złamanej nodze; historycy uznają dziś tę historię za oszustwo. Swami Abhedananda podał później, że w 1921 roku czytał ten sam rękopis, a po jego śmierci mnisi powiedzieli jednemu z uczniów, że dokumenty zniknęły.