Lamayuru Monastery, Klasztor buddyjski w dystrykcie Leh, Indie

Klasztor Lamayuru, zwany też klasztorem Yuru, to tybetański buddyjski gompa zbudowany na stromym, zerodowanym klifie skalnym na wysokości 3510 metrów w dystrykcie Leh. Prostokątny blok główny jest otynkowany na biało, ma płaski dach z czerwoną wstęgą i dwie kondygnacje okien w ciemnobrązowych ramach, każde z małym wystającym drewnianym balkonem. Obok stoi biała stupa z uskokową podstawą, kwadratowym środkiem z czerwoną wstęgą i iglicą z naprzemiennych żółtych i czarnych pierścieni, zwieńczoną złotym szpicem. Niższy budynek z jednym oknem jest wykuty w skale poniżej.

Tradycja przypisuje indyjskiemu uczonemu Naropie osuszenie jeziora wypełniającego dolinę i założenie klasztoru; jaskinia, w której medytował, jest częścią głównej świątyni. Najstarszy zachowany budynek, świątynia Seng-ge-sgang na południowym krańcu skały, przypisuje się tłumaczowi Rinchenowi Zangpo (958-1055). W XVI wieku Denma Kunga Drakpa ustanowił tu klasztor Drikung Kagyu. W 1834 roku wojska Zorawara Singha go zniszczyły; wróciło tylko sześciu mnichów.

Nazwa Yungdrung nawiązuje do kształtu swastyki, jaki według tradycji przybrały ziarna jęczmienia z ofiary wodnej Madhjantiki; klasztor zwany jest też Tharpaling, „ziemią wyzwolenia”, na mocy prawa królów Ladakhu i Baltistanu ułaskawiającego przestępców, którzy do niego dotarli. W drugim i piątym miesiącu tybetańskiego kalendarza księżycowego odbywają się dwa festiwale tańców w maskach, gdy mnisi z okolicznych gompów gromadzą się tu na modlitwę.

Klasztor stoi przy drodze NH1 Srinagar-Leh, 15 km na wschód od przełęczy Fotu La i 19 km na południowy zachód od Khalsi, na wysokości 3510 metrów. Dojazd odbywa się tą drogą autobusem lub wspólną taksówką. Z powodu wysokości zaleca się stopniową aklimatyzację; skałę i schodkową podstawę stupy zwiedza się pieszo.

Tybetańska nazwa klasztoru, Yuru, znaczy „Wieczny klasztor”; tradycja wiąże to miejsce także ze swastyką (yungdrung), symbolem bonu oznaczającym wieczność, ponieważ było ono najpierw głównym klasztorem bonu w Ladakhu. Ziarna jęczmienia z ofiary wodnej Madhjantiki miały wyrosnąć w tym kształcie.