Maduraj

Madurai rozciąga się wzdłuż rzeki Vaigai i zawiera setki świątyń, targowisk i dzielnic mieszkalnych ułożonych wokół centralnego rdzenia. Wąskie uliczki wiją się przez starsze dzielnice i bazary, podczas gdy szersze drogi łączą serce osady z nowszymi dzielnicami na jej obrzeżach.

Osada rozwijała się jako stolica pod rządami Pandjów od VI wieku p.n.e. i pozostawała siedzibą władzy przez ponad dwa tysiąclecia. Kolejne imperia przekształcały jej fortyfikacje i budynki publiczne, jednak jej znaczenie religijne przetrwało każdą transformację.

Codzienny kult i ceremonie odbywają się w całym mieście, a kapłani wykonują rytuały o świcie i zmierzchu, podczas gdy wierni gromadzą się na dziedzińcach świątyń. W okresach świątecznych procesje wypełniają ulice muzyką, ofiarami kwiatowymi i tradycyjnymi śpiewami trwającymi do późnego wieczora.

Międzynarodowe lotnisko łączy osadę z innymi regionami, podczas gdy trasy drogowe i kolejowe zapewniają dostęp do sąsiednich obszarów na południu. Odwiedzający mogą polegać na autobusach, auto-rikszach i taksówkach, aby poruszać się między dzielnicami i dotrzeć do głównych miejsc.

Osada wzięła swoją nazwę od miodu, który według legendy skapywał z włosów bóstwa na jej glebę. Cztery główne ulice rozchodzą się promieniście od centralnego kompleksu świątynnego w kierunkach głównych, tworząc układ, którym pielgrzymi podążają od wieków.