Nun Kun, Masyw górski w Himalajach, Dżammu i Kaszmirze oraz Ladakhu, Indie

Nun Kun to masyw Wielkich Himalajów na granicy Dżammu i Kaszmiru oraz Ladakhu, złożony z Nun (7135 m), Kun (7077 m) i Pinnacle Peak (6930 m). Nun i Kun oddziela 4-kilometrowy śnieżny płaskowyż, a Pinnacle Peak leży na jego wschodnim krańcu. Skały to głównie warstwowe łupki i piaskowce, z granitem i granatami.

Szczyt po raz pierwszy zdobyty w 1953 roku przez francusko-szwajcarsko-indyjski zespół ze wsparciem Sherpa przez zachodnią krawędź. Ta wczesna wspinaczka uczyniła go uznanym celem dla himalajskich alpinistów.

Szczyty noszą nazwy Nun i Kun, a 4-kilometrowy śnieżny płaskowyż między nimi odkrył w 1903 roku holenderski wspinacz H. Sillem. Wejście Fanny Bullock Workman na Pinnacle Peak w 1906 roku uchodziło wówczas za rekord wysokości wśród kobiet, choć jej twierdzenie kwestionowano. Droga dojazdowa prowadzi przez wsie Sankoo i Panikhar przy trasie Kargil–Leh.

Wspinaczka wymaga poważnego przygotowania z wieloma obozami powyżej 6.000 metrów i trwa około 3-4 tygodnie. Tylko doświadczeni alpiniści z umiejętnościami technicznymi i doświadczeniem w aklimatyzacji na dużych wysokościach powinni próbować tego celu.

Skały masywu to głównie warstwowe łupki i piaskowce, miejscami z odsłonięciami granitu i skał metamorficznych, a okolica jest bogata w granaty. W 1906 roku Fanny Bullock Workman ogłosiła pierwsze wejście na Pinnacle Peak, ówczesny rekord wysokości dla kobiet wspinaczy, choć jej twierdzenie było kwestionowane.