Ein Chardalit, Naturalne źródło w Dystrykcie Północnym, Izrael

Ein Chardalit to źródło w Zachodniej Galilei zasilające Nahal Kziv, położone na wysokości 177 m n.p.m., około 9 km na wschód od Nahariji. Wokół rośnie makia śródziemnomorska z drzewami katalav, jeżyną świętą i oleandrem nad potokiem, dużymi platanami i paprociami.

Woda ze źródła płynęła niegdyś kanałami i akweduktami, których miejscowi używali do rolnictwa oraz do napędu młyna zbożowego i zakładu cukrowniczego w pobliskiej Khirbat Manat. Do 1948 roku inny kanał prowadził jej wodę do arabskiej wsi al-Zib, zwanej po hebrajsku Akhziv.

Nazwa pochodzi z Miszny, traktatu Edujot, gdzie Beit Szammaj i Beit Hillel spierają się o zanurzanie naczyń w chardalit; Owadia z Bartenury czyta to jako wodę spływającą z wiader góry, Raszi jako deszczówkę spadającą z góry. Źródło zasilało kanały i akwedukty obsługujące młyn cukru trzcinowego w Chirbat Manot, a do 1948 roku prowadziło wodę do arabskiej wsi al-Zib, hebrajskiego Achziw.

Źródło leży na wysokości 177 m w Dystrykcie Północnym, około 8,8 km na wschód od Nahariji, na terenie stromo wznoszącym się ku wschodowi. Jego wody zasilają Nahal Kziv, więc koryto strumienia i jego zbocza są punktem odniesienia przy poszukiwaniach. Wokół rozciągają się pola uprawne i lasy, a w okolicy są też inne źródła i jaskinie.

Nazwa źródła pochodzi z Miszny, ze sporu między Beit Szammaj i Beit Hillel o zanurzanie naczyń w chardalit; Raszi tłumaczy ją jako wodę deszczową spływającą z góry. Krzewy piołunu na zboczach krzyżackiej twierdzy miały zostać zasadzone jako roślina lecznicza.