Qesem Cave, Stanowisko jaskiniowe z dolnego paleolitu koło Kafr Kasim, Izrael

Jaskinia Qesem to jaskinia krasowa w wapieniu turonu zachodniego grzbietu górskiego Izraela, w pobliżu Kafr Qasim, około 12 km od Morza Śródziemnego i 90 m nad poziomem morza. Jej osady mają 7,5 m głębokości i dzielą się na górną warstwę o grubości około 4,5 m i dolną o grubości 3 m, przy czym górna tworzy stopień na dolnej. Jaskinię odkryto w październiku 2000 roku, gdy budowa drogi zniszczyła jej strop; stanowisko jest obecnie chronione, przykryte i ogrodzone.

Jaskinia została odkryta przypadkowo w 2000 roku podczas budowy drogi i zawiera ślady osadnictwa ludzkiego sprzed setek tysięcy lat. Pokazuje, jak ludzie wielokrotnie powracali do tego miejsca przez bardzo długi okres czasu.

Nazwa Qesem pochodzi od pobliskiego miasta Kafr Qasim. Jaskinia leży w wapieniu turońskim zachodniego grzbietu górskiego, między wzgórzami Samarii a równiną nadbrzeżną, 90 m nad poziomem morza i około 12 km od Morza Śródziemnego. Znaleziska należą do kompleksu aszelsko-jabrudzkiego, po aszelu i przed mustierem; śladów mustierskich nie znaleziono.

Jaskinia leży w pobliżu Kafr Qasim, około 12 km od wybrzeża Morza Śródziemnego i 90 m nad poziomem morza, w zachodnim grzbiecie górskim między wzgórzami Samarii a równiną nadmorską. Stanowisko jest chronione, przykryte i ogrodzone, a wykopaliska trwają, więc nie jest otwarte do swobodnego zwiedzania; dostęp zależy od zespołu badawczego. Otwór powstał w październiku 2000 roku, gdy budowa drogi zniszczyła strop jaskini.

Jaskinia zawiera jedno z najstarszych znanych palenisk, gdzie pierwsi ludzie regularnie używali i kontrolowali ogień. Ten znalezisk jest jednym z najważniejszych dowodów na to, że nasi przodkowie potrafili zarządzać ogniem setki tysięcy lat temu.