Theatre Royal, Dublin, Teatr historyczny w Dublinie, Irlandia.

Theatre Royal na Hawkins Street miało białą marmurową fasadę z czarnymi pasami i dużymi oknami w stylu Art Deco. Wnętrze wykazywało mauretańskie elementy dekoracyjne, głęboką scenę, duży ekran kinowy i organy Comptona do akompaniamentu muzycznego.

Trzeci Theatre Royal otwarto w styczniu 1821 jako Albany New Theatre, salę na 2 000 miejsc zbudowaną w Hawkins Street przez Henry'ego Harrisa za 50 000 funtów według projektu Samuela Beazleya. Po wizycie Jerzego IV w sierpniu przyznano patent królewski i zmieniono nazwę na Theatre Royal. Spłonął 9 lutego 1880 roku.

Nazwa „Theatre Royal” oznaczała teatr z patentem królewskim, bez którego nie można było legalnie wystawiać poważnego dramatu. Pierwszy teatr patentowy otwarto w Smock Alley w 1662 r.; w 1663 r. wystawiono tam przekład Pompée Corneille’a autorstwa Katherine Philips, pierwszą angielską sztukę kobiety na profesjonalnej scenie.

Trzeci Theatre Royal stał przy Hawkins Street i spłonął 9 lutego 1880 roku, więc nie zachował się żaden budynek z tego okresu. Miejsce leży w centrum Dublina, kilka minut spacerem od rzeki Liffey i Trinity College. Smock Alley Theatre zajmuje dawny kościół św. Michała i św. Jana, przebudowany w 2012 roku i mieszczący Gaiety School of Acting.

Nazwa Theatre Royal odnosi się do pięciu różnych teatrów w Dublinie. Pierwszy otwarto w Smock Alley w 1662 r.; jego miejsce zajęła później świątynia św. Michała i św. Jana, zamieniona z powrotem w teatr w 2012 r. po sześciu latach prac i dziś siedziba Gaiety School of Acting. Trzeci, przy Hawkins Street, otwarto w 1821 r. jako Albany New Theatre i spłonął 9 lutego 1880 r.