Cloyne Cathedral, Katedra anglikańska w hrabstwie Cork, Irlandia

Katedra w Cloyne to kamienny budynek na planie krzyża, którego rdzeń powstał między 1250 a latami 70. XIII wieku. Południowy transept ma łukowe okna wczesnego gotyku angielskiego, inne okna reprezentują gotyk dekoracyjny, a witraż przedstawia świętego Colmána. Po drugiej stronie drogi stoi okrągła wieża.

Początek daje klasztor założony w 560 roku przez Colmána z Cloyne na ziemi podarowanej przez Coirpre Cromm mac Crimthainn, króla Munsteru; Wikingowie plądrowali to miejsce w 822, 824 i 885 roku, a napad z 885 roku zabił opata i przeora. Obecny kościół wzniesiono między 1250 a latami 70. XIII wieku, uszkodzono go w rebelii 1641 roku i naprawiono w 1642, a około 1705-1706 roku otrzymał nowy dach. Huragan w tłusty wtorek 1781 roku stłukł 88 szyb; dekarze przez 11 dni układali 1200 łupków.

Nazwa Cloyne pochodzi od irlandzkiego Cluain Uamha, „łąka jaskiń”. Katedra jest dziś jedną z trzech katedr zjednoczonych diecezji Cork, Cloyne i Ross, w prowincji kościelnej Dublin. Budynek na terenie, zwany „Fire House”, mógł należeć do żeńskiego zakonu, który utrzymywał nieustannie palący się ogień.

Katedra stoi we wsi Cloyne w hrabstwie Cork, a okrągła wieża znajduje się naprzeciwko, po drugiej stronie drogi; oba obiekty zwiedza się pieszo. Budynek jest czynnym kościołem Kościoła Irlandii, więc wizytę trzeba dopasować do nabożeństw. W środku: nawa i chór z XIII wieku, okna południowego transeptu i memoriał Brinkleya.

Mary Smyth zmarła w 1675 r. i została pochowana pod posadzką nawy; nad nią wyryto w ziemi podkowę, znak kowala. Miejscowy przesąd nazywa ją „stopą diabła”, którą miał zostawić szatan. Szukaj jej w posadzce nawy.