Hámori Lake, jezioro na Węgrzech

Jezioro Hámori to mały zbiornik wodny w Miskolcu otoczony drzewami ze ścieżkami spacerowymi wzdłuż jego brzegu. Woda służy jako zbiornik zaopatrzeniowy dla lokalnego obszaru, jednocześnie będąc domem dla życia wodnego i okazjonalnie małych łódek.

Jezioro powstało, aby zaopatrywać w wodę hutę w Újmassa: pierwsze pomiary zapory wykonano w 1799 r., a większość prac ukończono w 1813 r., ostateczne zakończenie datuje się na około 1815 r. Inżynier kameralny Anton Seidl zaprojektował zaporę z gliny ubijanej między plecionką na podłożu dolomitowym. W latach 1925–1929 Szinva została przekierowana dla Palotaszálló, co zmniejszyło dopływ wody do jeziora.

Nazwa jeziora pochodzi od niemieckiego słowa Teich (staw); miejscowi nazywali je dawniej Taj, a artykuł z 1861 r. w Vasárnapi Ujság określał je mianem jeziora Diósgyőr. Od 1956 r. Miskolci Fürdővállalat wznowiło pływanie łódką po części akwenu, a przez dziesięciolecia po 1945 r. odbywały się tu coroczne regaty łodzi i kajaków.

Południowym brzegiem biegnie szlak turystyczny z małymi miejscami odpoczynku, a na około połowie jeziora można wypożyczyć łodzie; wypożyczalnia rowerów wodnych została przeniesiona z łukowego mostu Görbe híd kolejki wąskotorowej pod Palotaszálló. Do jeziora dojeżdża się Koleją Leśną Lillafüred, wysiadając na stacji Lillafüred i idąc na północ, albo autobusem 5 przy stacji kolejki i autobusem 15 bezpośrednio przy jeziorze.

Średnia głębokość jeziora wynosi dziewięć metrów, więcej niż jeziora Balaton. W 1932 roku zbudowano na wodzie pływające kąpielisko, później umocowane na palach. W latach 1932–33 zapora została obłożona kamieniem osadzonym w cemencie, a w 1951 roku jezioro spuszczono, by zamontować nowe upusty denne.