Ferenc-hegyi Cave, System jaskiniowy w Budapeszcie, Węgry

Jaskinia Ferenc-hegyi jest siódmą najdłuższą jaskinią Węgier i otwiera się na Ferenc-hegy w II dzielnicy Budapesztu. Jej korytarze biegną wąskimi szczelinami północny zachód–południowy wschód oraz prostopadłym do nich układem w eoceńskim wapieniu numulitowym i marglu, rozpuszczanych przez wodę termalną. Sztuczne wejście przy Ferenchegyi út jest zamknięte; stare wejście badawcze przed Törökvész út 63 zabetonowano. Najbardziej labiryntowe odcinki noszą nazwy Harakiri, Csúszda i Kígyó-torok.

26 września 1933 roku prace kanalizacyjne przy Törökvész út odsłoniły wąską pustkę. Farmaceuta Miklóssy Géza powiadomił Kadića Ottokára, który przybył tego samego dnia; Kessler Hubert i Budapesti Egyetemi Turista Egyesület zbadali ją i pomierzyli, znajdując około 500 m korytarzy. Późniejsze prace potroiły długość do 870 m. Stare wejście przed domem Törökvész út 63 zostało później zabetonowane.

Jaskinia zawdzięcza nazwę wzgórzu Ferenc-hegy, w którym się otwiera. W literaturze występuje też jako Aragonit-barlang i Ferenchegyi aragonitbarlang, od formacji aragonitowych w jej wnętrzu. Nazwa Ferenc-hegyi-barlang została po raz pierwszy użyta w 1976 roku.

Jaskinię można zwiedzać wyłącznie za zgodą dyrekcji Parku Narodowego Duna–Ipoly. Sztuczne, zamknięte wejście znajduje się po północnej stronie Ferenchegyi út, przy rozgałęzieniu Őzgida utca; stare wejście badawcze przed Törökvész út 63 zostało zabetonowane. Należy liczyć się z wąskimi, szczelinowymi korytarzami, a nie z dużymi salami, przy średniej temperaturze 9,9 °C.

Jaskinię odkryto 26 września 1933 r., gdy przy pogłębianiu rowu kanalizacyjnego na ulicy Törökvész natrafiono na pustkę; aptekarz Miklóssy Géza ją obejrzał i zadzwonił do Kadića Ottokára, który przybył tego samego dnia. Kessler Hubert i grotołazi z Budapesti Egyetemi Turista Egyesület następnie ją udrożnili; miała wtedy około 500 m długości.