Hungarian Natural History Museum, Muzeum historii naturalnej w Budapeszcie, Węgry

Węgierskie Muzeum Historii Naturalnej zajmuje od 1995 roku dawną ujeżdżalnię Akademii Ludovika przy placu Ludovika w VIII dzielnicy Budapesztu. Mieszczą się tam departamenty antropologii, mineralogii i petrologii, geologii i paleontologii oraz biblioteka, a także kolekcje ptaków i ssaków departamentu zoologii, laboratorium genetyki molekularnej i grupy badawcze Węgierskiej Akademii Nauk.

W 1802 roku hrabia Ferenc Széchényi ofiarował narodowi swoją bibliotekę i zbiór monet, a kolekcja minerałów jego żony Julianny Festetics stała się zalążkiem zbiorów przyrodniczych. Pierwszy dar paleontologiczny nadszedł od arcyksięcia Rainera w 1811 roku, a zielnik Pála Kitaibela kupiono w 1818 roku. Zbiory uzyskały częściową samodzielność w 1933 roku, a w 1995 roku przeniosły się do dawnej ujeżdżalni Akademii Ludovika.

Po węgiersku muzeum nazywa się Magyar Természettudományi Múzeum, a jego zbiory wywodzą się z gabinetu minerałów hrabiny Julianny Festetics, żony założyciela Ferenca Széchényiego. Dział Antropologii, utworzony po 1945 roku pod kierunkiem Jánosa Nemeskériego, należy do dziesięciu największych w Europie. Muzeum wydaje cztery czasopisma, w tym Acta Zoologica Academiae Scientiarum Hungaricae.

Muzeum jest łatwe do poruszania się z wyraźną sygnalizacją wszędzie i obszarami odpoczynku na każdym piętrze. Zaplanuj dwie do trzech godzin na eksplorowanie głównych zbiorów bez pośpiechu.

Muzeum zajmuje dawną ujeżdżalnię Akademii Ludovika, szkoły wojskowej; zbiory przeniesiono tam w 1995 r., a wystawy otwarto w 1996 r. W 2015 r. muzeum otrzymało mumię zidentyfikowaną jako szczątki mistrza buddyjskiego Liuquana, znalezioną wewnątrz posągu Buddy datowanego na XI lub XII wiek, wypożyczoną z Drents Museum w Amersfoort.