Abaliget Cave, Jaskinia krasowa w górach Mecsek, Węgry

Jaskinia Abaliget to jaskinia z potokiem w szarym wapieniu triasowym na zboczu Bodó-hegy; jej główny ciąg o długości około 466 m zwiedza się z przewodnikiem, a wejście, liczące 25–30 m, jest tak niskie, że przechodzi się przez nie zgiętym. Na ścianach znajdują się nacieki o nazwach Korona, Krzywa Wieża w Pizie i Głowa Słonia, a główny ciąg kończy się w dużej sali Nagy Dóm, skąd stalowe schody prowadzą 18 m w górę do odkrytej w 1954 roku Nagy-terem.

Jaskinię odkryto w 1768 roku i objęto ochroną przyrody w 1941 roku. W 1921 roku w literaturze pojawiła się nazwa Abaligeti-barlang. Vince Kölesi znalazł w odcinku Biblioteka kamienne stopnie ułożone ludzką ręką, istniejące jeszcze na początku XX wieku, ale zniszczone podczas prac w latach pięćdziesiątych. Wielką Salę odkryto w 1954 roku.

Nazwa Paplika, używana w dawnych pismach, oznacza skalną jamę; znano ją też jako Nagy Paplika. Badania nietoperzy rozpoczęto w 1923 r., a inwentaryzacja Antala Gebhardta z 1934 r. wykazała 190 gatunków zwierząt, w tym ślepego skorupiaka Niphargus forelli gebhardti nazwanego jego imieniem. Z sali wejściowej wypływa strumień.

Udostępniona główna odnoga ma około 466 metrów i zwiedza się ją wyłącznie z przewodnikiem; pierwsze 25–30 metrów jest tak niskie, że idzie się schylonym. Części poza trasą zwiedzania wymagają zgody dyrekcji Parku Narodowego Duna-Dráva. Trasa kończy się w sali Nagy-terem, do której prowadzą smukłe stalowe schody nierdzewne, i wraca tą samą drogą.

Około 160 metrów od wejścia, naprzeciw formacji zwanej posągiem Floriana, źródło Floriana zasila strumień w jednej z najszerszych komór, gdzie niegdyś astmatycy odbywali kuracje. Strumień wypływa przy syfonowym końcu głównego ciągu, około 40 metrów za otworem Gardła Piekła.